غزلبانو #

توی دنیا فقط تویی اصلا 

روی زخمم نمک نمی پاشی 

اتفاقات خوب یعنی تو 

تا تهِ قصه پیش من باشی 

غزلبانو#  

بی هوا مرا بغل بگیر 

بی هوا مرا ببوس 

بی هوا مرا صدا بزن : 

فرفریه سبزه ی همیشه لوس 

غزلبانو#  

یکی مثل من این همه عاشقت 

یکی مثل تو ، بیخیالِ منه

یکی هی شروع میکنه بازیو

یکی بازیو هی بهم میزنه 

غزلبانو#  

من شاعرم ، شاعر سراسر درد دارد 

شاعر دلی آواره و شبگرد دارد

شاعر اگر با مردمان شهر خوب است 

اما هزاران دشمن نامرد دارد 

غزلبانو#  

گاهی فقط باید دروغی گفت و پایان داد

آرامِ جان ، خوش باش، اینجا حال من خوب است 

غزلبانو#  

چالش‌شعر#

“من دلم تنگ که نه ، غمزده ی چشم تو بود”
شده دل مست، از آن لحظه که دل از تو ربود
باید از چشمِ غزل دید تو را ، از تو سرود
تو برای منی و کور شود چشم حسودِ

چه بگویم که تو در قلب من و جان منی
تو به یک جمله چنین هستی ‌و ایمان منی

گفته بودم که دلم تنگ ، نه ، غمدار تو شد
تا به خود آمده، دیدم که گرفتار تو شد
تا دلم دید تو را ، مست ز دیدار تو شد
دل آشفته به یک لحظه بدهکار تو شد

تو فقط دلخوشیِ این دل ویران منی
درد باشد به دلم ، مرهم و درمان منی

عاشقم ، عاشق چشمان تو ، حالم خوب است
با تو این عمر ، گذر کردن آن مطلوب است
لحظه ای یاد تو ، تسکین دل آشوب است
عشق از جنس تو باشد ، چقَدَر مطلوب است

اعتبار من و اشعار پریشان منی
علت حال خوش و حس غزلخوان منی

کاش می شد که تو را وصف کنم با غزلم
بنویسم که تو عشق ابدیّ و ازلم
گاه در شعر تو را سخت بگیرم بغلم
هی خطابت کنم ای قند و نبات و عسلم

در همان شعر بگویم که تو عرفان منی
تو شروع منی و آخر و پایان منی

غزلبانو#  

چالش‌شعر#

“در کوچه ی خوشبختی ما رهگذری نیست”
انگار نه انگار از آنها اثری نیست
چشمان همه عاشق و دلداده چه خیس است
باران زده اما قدمی خاک تری نیست
بیدار نشستیم به امیّد رسیدن
تاریک تر از قبل و امید سحری نیست
چشمان به در دوخته و حال پریشان
اینبار هم از عشق گمانم خبری نیست
در خلوت شب ، حس غزل گفتن دل هست  
افسوس در آن، شمعِ شبِ شعله وری نیست
با بغض گلو ، داغ جگر ، شعر سرودن
بالاتر از این شعر و غزل ها هنری نیست
باید بنویسیم غزل پشت غزل درد
جز شعر و غزل مرهمِ زخم جگری نیست
در شعرِ “غزل بانوی”آشفته ی عاشق
گر عشق نباشد خبر از جلوه گری نیست

غزلبانو#  

این روزها بر چشم ها هم اعتمادی نیست

دیگر به حرف و ظاهرت هم اعتقادی نیست

گفتی برو تا آخرش من پشت تو هستم

اصلا خبر از قول هایی را که دادی نیست

غزلبانو#  

چالش‌شعر#

“ماییم و شب تار و غم یار و دگر هیچ”
یک دل به گمان مخزن اسرار و دگر هیچ
یک عمر دویدیم به امیّد رسیدن
پاهای پر از آبله و خار و دگر هیچ
زندانی خود بوده و هستیم و کماکان
دور و برمان سنگیِ دیوار و دگر هیچ
شاعر شده بودیم ولیکن ز همین حس
قسمت شده محفل به شب تار و دگر هیچ
قسمت شده یک خلوت بی ماه و پریشان
چشمان به در دوخته ، بیدار و دگر هیچ
در خلوت شبهای پریشانیِ این دل
باید بنویسیم ، دل زار و دگر هیچ
هر واژه ، غزل، بغض و غمِ این دل خون است
هر شعر شد از حال دل ، اقرار و دگر هیچ
ماییم و “غزل بانوی” بی تاب از این عشق  
دارایی مان یک بغل اشعار و دگر هیچ

غزلبانو#  

با احترام تقدیم به شما 

من‌ عاشق اینم که صدایت بزنم ، بعد

تو با همه ی مشغله پاسخ بدهی : جان

غزلبانو#