غزلبانو #

دلخوشم وقتی ندارم گرمِ آغوشِ تو را 

شب مرا در سردِ آغوشِ خودش جا می دهد

غزلبانو#  

مثل مرغی‌ شکسته بالم من 

این قفس هم برام بسیار است

بی تفاوت به بودن و رفتن

زندگی لحظه های اجبار است

غزلبانو#  

آسمان جای قشنگی است بیا پر بزنیم 

از همین عشق بیا حرف مکرر بزنیم

غزلبانو#  

وقتی می گویی : "سمیه ی جان"


در من بهاری شکل می گیرد پر از شکوفه های گیلاس


در من هوایی منتشر می شود برای نفس کشیدن های بی وقفه


در من شعری جاری می گردد به نام "تو"



وقتی می گویی : "سمیه ی جان"


دوباره آغاز می شوم و دوباره شاعر

غزلبانو#  

(اسمم سمیه س)

یک لحظه بنشین روبرویم حال من خوش نیست

آغوش را وا کن به سویم حال من خوش نیست

در من هزاران حرف از اندوه دل مانده

باید کمی از غم بگویم حال من خوش نیست

غزلبانو#  

آغوش تو ، هر لحظه آرامِ منِ آشوب

آغوش را وا کن که من عین زمستانم

جز تو کسی مرهم به زخم من نخواهد شد 

اصلا دروغی توی حرفم نیست ، می دانم

غزلبانو#  

دمتون گرم 

یکی مثل من این همه عاشقت 

یکی مثل تو بیخیال منه

یکی هی شروع می کنه بازیو

یکی بازیو هی بهم میزنه

غزلبانو#  

از آن شبی که ماهِ شبِ شعر من شدی 

نام مرا به عشق تو یلدا گذاشتند 

غزلبانو#  

زخم های مرا می شماری ؟

بس کن این زخم ها بی حساب است 

بیخیال من و درد من باش 

حال من بیش از اینها خراب است

غزلبانو#  

دیگر توان گریه کردن در وجودم نیست 

من باختم دار و ندارم را به پای عشق 

یک غم به قدرِ وسعت دریای بی پایان 

در سینه ام پنهان شده گویا به جای عشق

غزلبانو#