ببین من خودم سر کار می رم تو خونه پدری ماشین دارم حقوقم خرج خودم می کنم ریالی خانواده ازم انتظار نداره خلاصه که خوش می گذره
ولی میشینم فکر می کنم تو این اوضاع جامعه پسرا هم گناه دارن اگر حمایت خانواده داشته باشن در حد یه ماشین و یه شغل معمولی دارن که همینم خودش خیلیه من خودم نمی تونم سختی زیاد تحمل کنم از طرفی هم خر و خرما با هم نمیشه اینکه انتظار داشته باشیم طرف خوب باشه خانواده اش اوکی باشه خونه و ماشین و شغل مناسب و قد و قیافه و... بالاخره یه جای کار می لنگه نگاه به زندگی های خودمون هم کنیم صد درصد بی عیب و ایراد نیستیم بستگی به الویت های خودت داره یکی پول واسش مهمه یکی قیافه یکی دین و مذهب
اگر به دلت نشسته فورا ردش نکن فکر کن با خانواده مشورت کن عاقلانه تصمیم بگیر