غزلبانو #

خدا نکنه عزیزم

یاد گرفتم صبور باشم متاسفانه 

چقدر دلم یه صدا زدن می خواد و یه جانم شنیدن 

من عاشق اینم که صدایت بزنم ، بعد 

تو با همه ی مشغله پاسخ بدهی : جان 

غزلبانو#  

در عمق چشمان تَرَش اندوه جاری ا­ست

با خنده­ هایش در پی انکار درد است

می­ خندد اما توی قاموس غزل­ ها

معنای چشمِ تر، همان اقرار درد است

بانوی شاد قصه­ هایم غصه­ ها را

کز کرده در تنهائیش هی می ­شمارد

با آنکه می­ داند دلیل غصه­ اش را

او همچنان زن بودنش را دوست دارد

بین دوراهی در دلش ترس است و تردید

زن بودن و مادر شدن حسی عجیب است

حس می­ کند این دل شکستن­ های آرام

یعنی که از مادر شدن­ ها بی­ نصیب است

با اشک ­هایش جای مرهم روی این زخم

اندوه بر اندوه دیگر می ­گذارد

پشت حصار حسرت این آرزویش

بر روی زانوی غمش سر می­ گذارد

بانوی شاد قصه­ ها شب را رها کن

بگذار لبخند لبت معنا بگیرد

این پیله ­ی تنهائیت را پاره ­تر کن

تا زندگی در زنده بودن پا بگیرد

گاهی برای زندگی یک عشق کافی­ است

کافی­ است بر زن بودنت مغرور باشی

مادر شدن یک اتفاق بی ­نظیر است

اما نباید اینچنین مجبور باشی

تا آخر این قصه کلی راه باقی­ است

زین پس رها کن از وجودت خستگی را

زن بودن و مادر شدن زیباست اما

از فکر و ذهنت پاک کن وابستگی را

زن می­ تواند تا ابد یک زن بماند

مانا کند یک زندگی را عاشقانه

بی­ آنکه مادر باشد آری می­ تواند

جاری کند احساس پاک مادرانه

بانوی من، این قصه را زیباترش کن

من در تو می ­بینم که آری می­ توانی

یک اتفاق سبز در حال ظهور است

کافی ­است با زن بودنت جاری بمانی

غزلبانو#  

سپاس از شما 

مرور می کنم روزی را که با خبر شدم از رفتنت از این شهر 

تو رفته بودی مدت ها قبل ولی من 

تازه متوجه شده بودم 

دلگیر شدم از این بی خبری

شکستم از این بی ارزشی 

بغض کردم از این بی لطفی

بی خبرم کردی از رفتنت 

بی ارزشم کردی از نگفتنت

بی لطفی کردی از خداحافظی نکردنت

مرور می کنم آخرین جمله ات را 

در پاسخ به گله مندی ام

از بی خبری

بی ارزشی 

و بی لطفی 

در خود فرو ریختم وقتی پاسخم دادی :

"نیازی به گفتن نبود وقتی مطمئن شوی فاصله فاصله است

چه در یک قدمی چه در چند فرسنگی

وقتی برای هم نباشیم"

غزلبانو#  

بی نهایت ظریف و هوشمندانه س انتخاب های شما و مخصوصا این شعر که پست کردید 

سپاس دوست عزیز

فکر کردن به آن شب که رفتی ، لحظه در لحظه هایش عذاب است 

رفتنت را نمی گویم اما، حرف هایی که پشت سرم بود

غزلبانو#  

صدایت می زنم ، گاهاً بگو : جانم غزلبانو 

بگو آری تویی احساس و ایمانم غزلبانو 

برایم دم به دم تکرار کن ، گر دوستم داری

بگو تا آخرش من با تو می مانم غزلبانو 

غزلبانو#  

درد های یواشکی یعنی ، بی هدف کنج خانه بنشینی 

بی هدف با عبور هر لحظه ، مرگ را روبروت بگذاری

غزلبانو#  

شروع قصه ام با تو ، تهِ یک فصل آشوبه

چقدر این روزها با بودنت حالِ دلم خوبه 

غزلبانو#  

این پنج کلمه قسمتی از یه چهار پاره س 

همیشه زمزمه میکنمش 

چه وقتی که آشوبم ، چه وقتی که آرومم

امروز از اون روزای آشوبمه

با احترام یه پاره ش رو تقدیم می کنم : 

باور نکن حرفِ منو ، حال دلم خوش نیست

جوری دلم آشوبه که می لرزه سرتاپام 

یک لحظه از یادم نمیره اتفاق عشق

هر جا رو می بینم تویی ، اما چرا تنهام 

غزلبانو#  

« هر جا رو میبینم تویی»

😔😔😔😔

غزلبانو#  

این پنج تا کلمه می تونه کامل ترین و گویا ترین شعر باشه 

چالش‌شعر#

“تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق”
به پایت تا ابد می مانم ای عشق
چه حس مبهمی دادی به قلبم
که گاها شاد و گه گریانم ای عشق
اگر در من زمستان جان بگیرد
در آغوش تو تابستانم ای عشق
به دل دردی است بی پایان و بی وصف
دلیل درد را می دانم ای عشق
تو خود دردی ‌و درمانی برایم
چنین افتاده ای بر جانم ای عشق
کجایی تا ببینی از غم تو
شبیه خانه ای ویرانم ای عشق
هوای گریه در من جان گرفته
چه غمگین غرق در بارانم ای عشق
نفس ، بغض گلو را می شمارد
گمانم لحظه ی پایانم ای عشق
بخوان از واژه های درد ، من را
که پشت کوه غم پنهانم ای عشق
بیا آغوش را وا کن که یک بار
به لبها بوسه ای بنشانم ای عشق
شب است و محفل شعر تو برپاست
منم ناخوانده ات مهمانم ای عشق
“غزل بانو” شدم تا با غزل هام
بگویم سخت سرگردانم ای عشق

غزلبانو#