2783
فرق سرماخوردگی ساده با ذات‌الریه در کودکان چیست؟ علائمی که والدین نباید نادیده بگیرند

فرق سرماخوردگی ساده با ذات‌الریه در کودکان چیست؟ علائمی که والدین نباید نادیده بگیرند

نویسنده نی نی سایت 3 روز پیش بازدید1441

کودک سه‌ساله‌ای را تصور کنید که با آبریزش بینی و عطسه شروع به سرفه می‌کند. در روزهای اول کمی تب دارد و مثل همیشه بازی می‌کند، اما چند روز بعد سرفه‌هایش بیشتر می‌شود، اشتهایش را از دست می‌دهد و مادر متوجه می‌شود هنگام نفس‌کشیدن، قفسه سینه‌اش با تلاش بیشتری بالا و پایین می‌رود. آیا این فقط یک سرماخوردگی طولانی است یا ممکن است عفونت به ریه‌ها رسیده باشد؟

سرماخوردگی و ذات‌الریه یا پنومونی هر دو می‌توانند با علائمی مانند سرفه و تب همراه باشند؛ به همین دلیل تشخیص تفاوت آن‌ها برای والدین همیشه آسان نیست. بااین‌حال، یک تفاوت مهم وجود دارد: در سرماخوردگی ساده، معمولاً دستگاه تنفسی فوقانی مانند بینی و گلو درگیر است، اما در ذات‌الریه عفونت بافت ریه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و ممکن است تنفس و اکسیژن‌رسانی بدن کودک را مختل کند.

شناخت علائم هشدار کمک می‌کند والدین بدانند چه زمانی مراقبت خانگی کافی است و چه زمانی باید کودک را سریع‌تر به پزشک برسانند.

سرماخوردگی ساده در کودکان چه علائمی دارد؟

سرماخوردگی معمولاً یک عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی است. کودکان، به‌ویژه در سال‌های اول زندگی و زمانی که در مهدکودک یا محیط‌های شلوغ حضور دارند، ممکن است چندین بار در سال سرما بخورند. علائم رایج سرماخوردگی عبارت‌اند از:

  • آبریزش یا گرفتگی بینی
  • عطسه و گلودرد
  • سرفه خفیف تا متوسط
  • تب خفیف، به‌خصوص در روزهای ابتدایی
  • کاهش موقت اشتها
  • بی‌حوصلگی و خستگی

در بیشتر موارد، کودک با وجود علائم سرماخوردگی همچنان می‌تواند نسبتاً راحت نفس بکشد، مایعات بنوشد و در فاصله‌های بین تب و سرفه کمی بازی کند. علائم معمولاً طی یک تا دو هفته رو به بهبود می‌روند؛ هرچند سرفه ممکن است کمی بیشتر باقی بماند.

ذات‌الریه یا عفونت ریه در کودکان چیست؟

ذات‌الریه نوعی عفونت در بافت ریه است. در این بیماری، کیسه‌های هوایی کوچکی که وظیفه تبادل اکسیژن و دی‌اکسیدکربن را دارند، ممکن است با مایع و ترشحات التهابی پر شوند. در نتیجه، تنفس برای کودک دشوارتر می‌شود.

این بیماری می‌تواند به‌دلیل ویروس‌ها، باکتری‌ها و در مواردی عوامل عفونی دیگر ایجاد شود. بنابراین برخلاف تصور رایج، تمام موارد ذات‌الریه باکتریایی نیستند و هر عفونت ریوی هم الزاماً به آنتی‌بیوتیک نیاز ندارد. علائم احتمالی ذات‌الریه در کودکان شامل موارد زیر است:

  • سرفه مداوم یا شدیدترشونده
  • تب، گاهی همراه با لرز
  • تنفس سریع یا دشوار
  • فرورفتن پوست زیر دنده‌ها هنگام نفس‌کشیدن
  • باز و بسته‌شدن پره‌های بینی هنگام تنفس
  • بی‌حالی و کاهش فعالیت معمول کودک
  • کاهش اشتها و دشواری در شیر خوردن یا نوشیدن
  • درد قفسه سینه یا شکم در بعضی کودکان

نکته مهم این است که همه کودکان مبتلا به ذات‌الریه تب بالا ندارند. گاهی مهم‌ترین نشانه بیماری، تغییر در الگوی تنفس یا بی‌حالی غیرعادی کودک است.

تفاوت سرماخوردگی و ذات‌الریه در کودکان چیست؟

برای تشخیص اولیه، توجه به وضعیت عمومی و تنفس کودک اهمیت زیادی دارد. جدول زیر تفاوت‌های رایج این دو بیماری را نشان می‌دهد:

نشانه

سرماخوردگی ساده

ذات‌الریه

آبریزش بینی و عطسه

شایع

ممکن است وجود داشته باشد

تب

معمولاً خفیف یا متوسط

ممکن است بالا یا حتی غایب باشد

سرفه

معمولاً خفیف تا متوسط

ممکن است شدید و مداوم باشد

تنفس

معمولاً راحت و طبیعی

ممکن است سریع یا دشوار شود

فرورفتن زیر دنده‌ها

معمولاً وجود ندارد

می‌تواند نشانه مهم درگیری تنفسی باشد

وضعیت عمومی

کودک اغلب نسبتاً فعال است

ممکن است بی‌حال و کم‌اشتها باشد

نیاز به ارزیابی پزشکی

بسته به سن و شدت علائم

نیازمند ارزیابی پزشکی است

 

این جدول برای آشنایی والدین است و به‌تنهایی ابزار تشخیص محسوب نمی‌شود. بعضی عفونت‌های ویروسی مانند برونشیولیت نیز می‌توانند باعث خس‌خس یا دشواری تنفس شوند. تشخیص دقیق به معاینه پزشک نیاز دارد.

۵ علامت هشدار که ممکن است نشانه ذات‌الریه یا مشکل جدی تنفسی باشند

۱. تنفس سریع‌تر از حالت طبیعی

یکی از نشانه‌های مهم پنومونی، افزایش تعداد تنفس کودک است. برای بررسی اولیه، زمانی که کودک آرام است و گریه نمی‌کند، تعداد بالا و پایین رفتن قفسه سینه یا شکم را به مدت یک دقیقه بشمارید.

طبق معیارهای سازمان جهانی بهداشت، در کودکان دارای سرفه یا دشواری تنفس، این تعداد می‌تواند نشانه تنفس سریع باشد:

  • از ۲ تا ۱۱ ماهگی: ۵۰ بار یا بیشتر در دقیقه
  • از ۱۲ ماهگی تا ۵ سالگی: ۴۰ بار یا بیشتر در دقیقه

این اعداد معیار غربالگری هستند، نه تشخیص قطعی. تب، گریه و فعالیت هم می‌توانند تعداد تنفس را افزایش دهند؛ بنابراین شمارش باید در حالت آرام انجام شود.

۲. فرورفتن پوست زیر دنده‌ها هنگام نفس‌کشیدن

اگر هنگام دم، پوست قسمت پایین قفسه سینه به داخل کشیده می‌شود، ممکن است کودک برای واردکردن هوا به ریه‌ها تلاش زیادی کند. این علامت را باید جدی گرفت و برای ارزیابی فوری پزشکی اقدام کرد.

۳. باز شدن پره‌های بینی یا ناله هنگام تنفس

اگر کودک هنگام نفس‌کشیدن پره‌های بینی خود را باز می‌کند، ناله تنفسی دارد یا به نظر می‌رسد برای هر نفس تلاش زیادی می‌کند، نباید منتظر بهترشدن خودبه‌خودی علائم ماند.

۴. بی‌حالی غیرمعمول و کاهش نوشیدن مایعات

کودکی که به‌طور غیرعادی خواب‌آلود است، به‌سختی بیدار می‌شود، شیر یا مایعات نمی‌خورد یا پوشک خیس او به‌وضوح کمتر شده است، باید سریع بررسی شود.

۵. کبودی لب‌ها یا وقفه در تنفس

کبود یا خاکستری‌شدن لب‌ها و زبان، قطع یا مکث تنفس و دشواری شدید تنفسی از علائم اورژانسی هستند. در چنین شرایطی باید فوراً با اورژانس تماس گرفت.

چه زمانی باید کودک را به پزشک ببریم؟

اگر کودک سرفه و تب دارد اما تنفسش طبیعی است، مایعات می‌نوشد و وضعیت عمومی نسبتاً خوبی دارد، ممکن است بتوان با مراقبت مناسب در خانه از او حمایت کرد. بااین‌حال، اگر سرفه شدیدتر می‌شود، تب ادامه پیدا می‌کند یا پس از بهبود اولیه دوباره برمی‌گردد، بهتر است کودک معاینه شود.

در صورت تنفس سریع، درد هنگام نفس‌کشیدن، کاهش قابل‌توجه نوشیدن مایعات یا بی‌حالی، ارزیابی پزشکی باید فوری انجام شود. اگر کودک دچار تنگی نفس شدید، کبودی لب‌ها، وقفه تنفسی یا کاهش سطح هوشیاری شده است، مراجعه اورژانسی ضروری است.

همچنین تب ۳۸ درجه یا بالاتر در نوزاد زیر سه ماه نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است؛ حتی اگر علائم دیگری وجود نداشته باشد.

درمان سرماخوردگی و ذات‌الریه چه تفاوتی دارد؟

سرماخوردگی ساده معمولاً با مراقبت حمایتی بهبود پیدا می‌کند. استراحت، مصرف مایعات کافی، ادامه شیردهی، استفاده از محلول نمکی بینی و تمیزکردن ملایم ترشحات بینی می‌توانند به راحتی کودک کمک کنند. برای داروهای تب‌بر نیز باید از مقدار مناسب با سن و وزن کودک و توصیه پزشک یا داروساز استفاده کرد.

درمان ذات‌الریه به عامل ایجادکننده و شدت بیماری بستگی دارد. اگر عفونت باکتریایی باشد، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند؛ اما آنتی‌بیوتیک برای ذات‌الریه ویروسی مؤثر نیست. بعضی کودکان نیز به اکسیژن، مایعات درمانی یا بستری در بیمارستان نیاز پیدا می‌کنند.

والدین نباید خودسرانه به کودک آنتی‌بیوتیک، شربت ضدسرفه یا داروهای باقی‌مانده از بیماری قبلی بدهند. مصرف نادرست دارو ممکن است عوارض ایجاد کند یا درمان مناسب را به تأخیر بیندازد.

چطور از ابتلا به عفونت‌های تنفسی و ذات‌الریه پیشگیری کنیم؟

هیچ روشی نمی‌تواند احتمال ابتلا را کاملاً از بین ببرد، اما چند اقدام ساده خطر عفونت‌های شدید را کاهش می‌دهد:

  • واکسیناسیون کودک را طبق برنامه توصیه‌شده انجام دهید، واکسن‌هایی مانند پنوموکوک، هموفیلوس آنفلوانزا نوع ب و واکسن آنفلوانزا در پیشگیری از برخی عفونت‌های تنفسی مؤثرند.
  • دست‌های کودک و اعضای خانواده را مرتب بشویید.
  • محیط خانه را از دود سیگار و قلیان دور نگه دارید.
  • در زمان بیماری، تماس کودک با افراد بیمار را تا حد امکان کاهش دهید.
  • تغذیه مناسب و ادامه شیردهی در نوزادان را جدی بگیرید.

جمع‌بندی

سرماخوردگی ساده و ذات‌الریه ممکن است با علائم مشابهی شروع شوند، اما تفاوت اصلی را باید در وضعیت تنفس و حال عمومی کودک جست‌وجو کرد. آبریزش بینی و سرفه به‌تنهایی معمولاً نشانه عفونت ریه نیستند؛ اما تنفس سریع، فرورفتن زیر دنده‌ها، دشواری تنفس و بی‌حالی شدید علائمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.

والدین لازم نیست با دیدن هر سرفه‌ای نگران ذات‌الریه شوند، اما بهتر است تغییرات تنفسی کودک را جدی بگیرند و در صورت مشاهده علائم هشدار، ارزیابی پزشکی را به تأخیر نیندازند.

سوالات متداول

گاهی پس از یک عفونت تنفسی، کودک به عفونت دیگری مانند ذات‌الریه مبتلا می‌شود؛ اما هر سرماخوردگی به ذات‌الریه تبدیل نمی‌شود.

خیر. بعضی کودکان مبتلا به ذات‌الریه تب خفیف دارند یا حتی بدون تب هستند. وضعیت تنفس و حال عمومی کودک اهمیت زیادی دارد.

خیر. پزشک در بسیاری از موارد با بررسی علائم، اندازه‌گیری اکسیژن خون و معاینه کودک می‌تواند تشخیص اولیه را مطرح کند. تصویربرداری در صورت نیاز و بر اساس شرایط بالینی درخواست می‌شود.

تنفس سریع یا دشوار، فرورفتن زیر دنده‌ها، کبودی لب‌ها، ناتوانی در نوشیدن و بی‌حالی شدید از مهم‌ترین علائم هشدار هستند و به ارزیابی فوری نیاز دارند.

ارسال نظر شما

اولین نفری باشید که نظر میدهید