2783
آنفولانزا در کودکان بالا گرفت/از درمان خانگی تا علائم خطر

آنفولانزا در کودکان بالا گرفت/از درمان خانگی تا علائم خطر

نویسنده نی نی سایت 1405/07/13 بازدید996

نی نی سایت: با شروع فصل پاییز و بازگشت بچه‌ها به مدرسه و مهدکودک، نگرانی والدین درباره آنفلوآنزا بیشتر شده است. حالا آمارهای وزارت بهداشت نیز از افزایش موارد مثبت آنفلوآنزا خبر می‌دهد؛ آماری که نشان می‌دهد کودکان سهم قابل‌توجهی از موارد شناسایی‌شده را تشکیل می‌دهند.

بر اساس گزارشی که خبرگزاری مهر با استناد به اطلاعات مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت منتشر کرده، ۳۹.۳ درصد از موارد مثبت آنفلوآنزا مربوط به کودکان بوده است. در میان گروه‌های سنی کودکان نیز، گروه سنی ۶ تا ۱۵ سال بیشترین سهم را داشته و ۱۷.۴ درصد از موارد مثبت را به خود اختصاص داده است.

البته یک نکته مهم درباره این عدد وجود دارد: ۳۹.۳ درصد به این معنی نیست که ۳۹ درصد کودکان کشور آنفلوآنزا گرفته‌اند. این رقم سهم کودکان از موارد مثبتی است که در چارچوب نظام مراقبت و نمونه‌های بررسی‌شده شناسایی شده‌اند.

آمار آنفلوآنزا چه می‌گوید؟

طبق همان گزارش، در بررسی‌های انجام‌شده تا ۱۱ مهر ۱۴۰۵، ۲.۹ درصد نمونه‌های مورد بررسی از نظر آنفلوآنزا مثبت بوده‌اند. همچنین در آن مقطع، آنفلوآنزای نوع B ویروس غالب در گردش اعلام شده است. در میان مراجعان سرپایی نیز ۹.۳ درصد علائم شبه‌آنفلوانزا داشته‌اند و ۹.۷ درصد مراجعان بستری با علائم تنفسی شدید مواجه بوده‌اند.

این اعداد به‌خصوص در مورد کودکان اهمیت دارد، چون آنفلوآنزا در بیشتر بچه‌ها با مراقبت مناسب خوب می‌شود، اما در بعضی کودکان می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند.

کدام بچه‌ها بیشتر در معرض خطر هستند؟

همه کودکان به یک اندازه در معرض عوارض آنفلوآنزا نیستند. طبق توصیه CDC، کودکان زیر پنج سال، به‌خصوص زیر دو سال، در گروه پرخطر قرار دارند. نوزادان زیر شش ماه نیز به دلیل سن پایین، در معرض خطر بیشتری برای بستری شدن و عوارض آنفلوآنزا هستند. کودکانی که بیماری‌های زمینه‌ای مانند آسم، دیابت، بیماری‌های قلبی یا برخی مشکلات عصبی دارند نیز باید با دقت بیشتری تحت نظر باشند.

بنابراین اگر کودک خردسال است یا بیماری زمینه‌ای دارد، بهتر است والدین با مشاهده علائم آنفلوآنزا زودتر با پزشک مشورت کنند و منتظر شدید شدن علائم نمانند.

اگر بچه آنفلوآنزا گرفت، در خانه چه کار کنیم؟

خبر خوب این است که بیشتر کودکان مبتلا به آنفلوآنزای خفیف، با مراقبت مناسب در خانه بهبود پیدا می‌کنند. اما مراقبت خانگی فقط به این معنی نیست که کودک را در اتاق بگذاریم و منتظر بمانیم خوب شود.

۱. مایعات را جدی بگیرید

تب می‌تواند باعث از دست رفتن آب بدن شود. کودک باید مرتب مایعات مناسب سنش دریافت کند. آب، سوپ، مایعات مناسب و برای نوزادان شیر مادر از گزینه‌های مهم هستند.

اگر کودک اشتهای زیادی ندارد، لازم نیست او را مجبور به خوردن غذای زیاد کنید؛ نوشیدن مایعات و جلوگیری از کم‌آبی اهمیت بیشتری دارد.

۲. استراحت کافی

بدن کودک برای مقابله با عفونت به انرژی نیاز دارد. اجازه دهید کودک استراحت کند و تا زمانی که حال عمومی‌اش خوب نشده، فعالیت شدید و حضور در محیط‌های شلوغ را محدود کنید.

۳. تب و بدن‌درد را کنترل کنید

برای پایین آوردن تب و کاهش درد می‌توان از داروهای مناسب کودکان استفاده کرد، اما مقدار مصرف دارو باید بر اساس سن و وزن کودک و توصیه پزشک یا داروساز باشد.

یک نکته بسیار مهم برای والدین: به کودک مبتلا به آنفلوآنزا آسپرین ندهید. مصرف آسپرین در کودکان و نوجوانان مبتلا به عفونت‌های ویروسی با خطر سندرم ری مرتبط است.

۴. برای گرفتگی بینی چه کنیم؟

سرم یا قطره سالین می‌تواند به باز شدن بینی کمک کند. در نوزادان و کودکان کوچک که نمی‌توانند خودشان بینی را تخلیه کنند، پاک کردن ترشحات بینی نیز می‌تواند تنفس را راحت‌تر کند.

برای کودکان بالای یک سال، عسل می‌تواند به کاهش سرفه کمک کند؛ اما به نوزادان زیر یک سال نباید عسل داد.

۵. آنتی‌بیوتیک خودسرانه ممنوع

یکی از اشتباهات رایج والدین این است که با شروع تب و سرفه، سراغ آنتی‌بیوتیک می‌روند. اما آنفلوآنزا یک بیماری ویروسی است و آنتی‌بیوتیک ویروس آنفلوآنزا را از بین نمی‌برد.

اگر پزشک تشخیص دهد که کودک دچار عفونت باکتریایی ثانویه شده، ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند؛ در غیر این صورت، مصرف خودسرانه آن کمکی به درمان آنفلوآنزا نمی‌کند.

داروی ضدویروس برای کودک لازم است؟

در بعضی کودکان بله؛ اما این داروها باید با نظر پزشک مصرف شوند.

داروهای ضدویروس مانند اوسلتامیویر می‌توانند برای برخی کودکان مبتلا به آنفلوآنزا مفید باشند. بیشترین فایده این داروها زمانی است که درمان در ۴۸ ساعت اول شروع علائم آغاز شود، هرچند در کودکانی که بیماری شدید دارند یا در گروه‌های پرخطر قرار می‌گیرند، ممکن است حتی بعد از این زمان نیز پزشک درمان ضدویروسی را توصیه کند.

پس اگر کودک زیر پنج سال، به‌خصوص زیر دو سال، است یا بیماری زمینه‌ای دارد، بهتر است در صورت شروع علائم با پزشک تماس گرفته شود.

چه زمانی باید فوری کودک را به پزشک برسانیم؟

این قسمت را والدین باید جدی بگیرند. اگر کودک مبتلا به آنفلوآنزا دچار سختی تنفس، تنفس سریع، کبودی لب یا صورت، درد قفسه سینه، بی‌حالی شدید، تشنج، کاهش سطح هوشیاری، علائم شدید کم‌آبی یا استفراغ مداوم شد، نباید به درمان خانگی اکتفا کرد و باید فوراً ارزیابی پزشکی انجام شود.

همچنین اگر کودک بعد از چند روز بهتر شدن، دوباره دچار تب و سرفه شدیدتر شد، مراجعه به پزشک ضروری است؛ زیرا ممکن است عارضه یا عفونت ثانویه ایجاد شده باشد.

چطور از ابتلای بقیه اعضای خانواده جلوگیری کنیم؟

آنفلوآنزا به‌راحتی در محیط‌های خانوادگی و بین کودکان مدرسه‌ای منتقل می‌شود. شستن مرتب دست‌ها، تهویه مناسب خانه، پوشاندن دهان و بینی هنگام عطسه و سرفه و محدود کردن تماس کودک بیمار با افراد دیگر می‌تواند به کاهش انتقال کمک کند.

اگر کودک بیمار است، بهتر است تا حد امکان در خانه بماند و در زمان بیماری به مدرسه، مهدکودک یا مهمانی نرود. واکسیناسیون سالانه نیز یکی از مهم‌ترین روش‌های کاهش خطر ابتلا و عوارض آنفلوآنزاست و CDC آن را برای افراد شش ماهه و بالاتر توصیه می‌کند.

ارسال نظر شما

اولین نفری باشید که نظر میدهید