من باهات قهرم
ولی بی تو خب انگار با همه عالم غریبم
من باهات قهرم
با این که هر شب رو با گریه از خوابم پریدم
با همه قهرم اصلاً این دور و بر آدم ندیدم
هر چقدر حال دادم هی دادن فریبم
ببین اینا چین که بینشون
این منه تیکه پاره آدم ترینم
تمومِ راهروهای خونه رو شمع که بچینی
من باهات قهرم
میدونی تا خودِ صبح پیشِ من
شب که بشینی هم باهات قهرم
بذار اصلاً من از چشمت بیفتم که ازت خونه دلم
برو دور شو ازم جونِ دلم