گاهی آسمان دلت میگیرد ن از بی ماهی اش، از تنهاییش از بی مِهری ستاره های دوربرش ...نیش کلام ستاره های اطرافت درد دارد آنقدر عزیزند که ن میتوانی چیزی بگویی ، وآنقدر تلخ ا که جانت را میسوزاند. بعضی حرف ها کم از قهوه قجری ندارد میسوزدو میگیرد جانِ مهربانی های درونت را .شادی ها زود میمیرند دلگیری از ستاره ها، آسمان زندگیت را کدر میکند بدون شادی درخششی ندارد این آسمان ، میدانی تحمل و سوختن یک چیز است دلگیری و بی ستاره بودن چیز دیگر ...میشوی چوب دوسر طلا ....مهر سکوت میزنی بر لب و از درون فریاد... دلت میخواهد آسمان زندگیت را پاره کنی اما دلت برای ماهش تنگ میشود ...اصلا مگر میشود بی ماه سر کرد💛 .....