اسلام میخواهد انسانها را آنچنان بال ببرد، دلها را آنچنان نورانی کند، بدیهارا آنچنان از سینه من و شما بیرون بکند و دور بیندازد که ما آن حالت لذت معنوی را در همه آنات زندگیمان، نه فقط در محراب عبادت، بلکه در حتی در محیط کار، در حال درس، در میدان جنگ، در هنگام تعلیم و تعلم و در زمان سازندگی احساس کنیم. "خوشا آنان که دائم در نمازند"، یعنی این. در حال کسبوکارهم با خدا، در حال خوردن و آشامیدن هم باز به یاد خدا. اینگونه انسانی است که در محیط زندگی و در محیط عالم، از او نور پراکنده میشود.