آن کبوتر عاقبت از بند برست...

چقدر هماهنگی داره شعر و متن 

ممنون از حسن انتخابتون و به اشتراک گذاشتن این همه احساس زیبا 

مانا باشید دوست بزرگوار 

دلم گرفته از این لحظه های بارانی

تو از غروب غزلها چقدر میدانی

من از غروب غزلهای داغ میگویم

من از سکوت شب بیچراغ میگویم

چه لحظه های غریبی که بی تو سر کردم

چه شامها که به یاد تو من سحر کردم

چه لحظه ها که نشستم کنار تنهایی

وَ واژه واژه سرودم ز عشق رویایی

همیشه بغض غزلهای سرد با من بود

همیشه قلب پر از رنج و درد با من بود

من از سکوت شب بیستاره میترسم

ز عشق تازه و داغ دوباره میترسم

دوباره یک شب سرد و دوباره تنهایی

بگو که روزی از این روزها تو میآیی

دوباره از غم قلبم ستاره میمیرد

دوباره جان مرا بغض کهنه میگیرد

دوباره از تو سرودم، وَ اشک جاری شد

دوباره خانه پر از فصل بیقراری شد

تو از تبار بهاری همیشه تازه و سبز

دلی ز آینه داری همیشه تازه و سبز

تو از دیار امیدی ز نسل بارانی

بگو همیشه کنارم، بگو که میمانی

من از تبار شب بی ستاره از دردم

چه شام های سیاهی که بی تو سرکردم

دلم گرفته از این حیله ها و نامردی

دلم خوش است که روزی تو باز میگردی

غزلبانو#  

وَ بعد از رفتنت اینگونه چشمان غزل تر شد

وَ این چشمان تر تا عمر دارد خیره بر در شد

بیا دیگر تحمل کردن این درد ممکن نیست

از آن وقتی که رفتی حال من هر روز بدتر شد

تمام شعرهایم آن زمان در وصف رویت بود

ولی اکنون تمام شعرها یک طور دیگر شد

تمام واژهها این روزها معنای غم دارد

وَ این فصل از غزل غمگینترین اشعار دفتر شد

من و این سرنوشت و بی تو بودن ها و تنهایی

چه گویم عاقبت تنها شدن بر من مقدر شد

"غزلبانو" دو چشمت را به روی عاشقی وا کن

که بعد از رفتنت اینگونه چشمان غزل تر شد

ممنون که خوندید 

سپاس 

مانا باشید 

ز دستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم

بجز رویت نمی‌خواهم که روی هیچ کس بینم

من اول روز دانستم که با شیرین درافتادم

که چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم

تو را من دوست می‌دارم خلاف هر که در عالم

اگر طعنه است در عقلم اگر رخنه است در دینم

میان غربت یک روز ناهنجار پاییزی

من و یک بغض کال و باد مجنون وار پاییزی

میان سینه قلبم بیقرار از عشق تو، زیرا

برای ناامیدیهای من انکار پاییزی

غروب رفتنت بود آن زمان باور نمیکردم

که دیگر میروی در این شب غمبار پاییزی

وداع چشمهامان، سینه میسوزد که میگویم

چه بیرحمانه پایان یافت این دیدار پاییزی

تحمل کردهام عمری غم بی همزبانی را

سکوت و غربت و این فصل محنت بار پاییزی

پریشان میکند این شعرهای بیقرارم را

هجوم مبهم و نامبردی افکار پاییزی

تو رفتی آسمان بغض مرا فهمید و ابری شد

وَ من ماندم، سکوت و آسمان تار پاییزی

من اینجا با غمت، اما تو آنجا بی"غزلبانو"

میان من وَ تو برجاست این دیوار پاییزی

عالی بود کیف کردم😍

نظر لطف شماست مهربونم 

مانا باشید 

جُمعه بهانه است

‏این مائیم که هر بار؛

‏دلِ لامذهبمان می گیرد!

دراین دنیاچرابی وفایی شده قصه ما 

به هرکس دل بندیم شده عذاب روزگارما 

دلم ازهمه پره خوشا امشب آهنگ توشده 

یاداوری من 

ای روزگارتوچه درسها میدهی به همه 

خوب آرامترامتحان کن مارا

همیشه دوست داشتن همه اش دروغه قصه شبه 

حرف روزبونه 

اخ که دلم باورنداره این حرفای پوچ رو

دنیا دروغی بیش نیست.سرابه.

نابینا گفت دلم میخادببینم 

ولی نابینا خدایش هیچ چیز قشنگی تودنیا نیست واسه دیدن فقط دروغ وبی وفایی شده رسم این دنیایی لعنتی 

ما که مبینیم حودمان رابه کوری زدیم باورکن 

دنیایی که همه اش دروغه بی وفایی حرف چرتع حالا توهم نبین 

ولی ای کاش کوروکربودم نمیدیم نمیشنیدم تا اینطور نشوم داغون 

وخوبه چشمانم بازترشد به دنیایی پرازنی رنگ وریا که اعتمادمرده بین همه ادمها