مینشستم جای زنه خودمو تصور میکردم جای زنه سپهرهم تصور میکردم پیش خودم میگفتم یعنی با من دوست میشد نه
پیام اومد برام که فلنی گفته سپهر تورو نمیخاد گفتم راست گفته گفت مسخره نکن گفتم باشه
همون ساعتها داشتم فک میکردم اگه با دخترای فامیل مامان بریزه روهم چی
دقیقا چند تایی بودن دنبال این کارا بودن مخصوصا ناراحت بودن میخواستن منو زمین بزنن یه روز دختر داییم ز زده بود دیدم چشمک میزد به سپهر
گفتم از فردا بی خیال میشم خودش خسته شه من خیال باطل میکردم
من فردا بیدار شدم تا پول گذاشته رو میز اشپزخونه میخواست باج بده یا محبت کنه یا دلش سوخته
میخواست بفهمم چیو چقد محتاجم پولو پرت کردم باهاش حرف میزدم با خودم من پولتو نمیخام فقط خودتو میخام من از این خانمای هر جایی کمترم پسکدوم عشق سپهر بود
رفتم تو حیاط در میزدن درو باز کردم خانمی بود تبریک گفت ازدواجمو اومد داخل بایه کادو خانم خوبی بود یه بچه کوچیکم داشت
گفت شوهرم دکتره دوست سپهره گفتم بیام ببینمت دعوتتون کنم بعدش
گفتم چشم به سپهر میگم ممنون اومدین رفت چقد خانم شادی بود
شهر غریب تنها هوای گرم بدون دوستی و ندیدن سپهر منو دیوانه کرد
چرا من متوجه نمیشم😴😴
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
50 ثانیه پیش
51 ثانیه پیش
53 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
