کسی که تجربی میخونه، نهم به دهمشو اگر که سختی کشیده باشه و به اندازه ۱۵_۱۶ ساله تصمیم نگیره و بفهمه سختیاشو اذیتاشو که خب خودش میدونه داره چه انتخابی میکنه، اگرم که اینطوری نیست بهتره به نظرم حتما یه مشاور تحصیلی یا همایشی باشه که بهش کاملا این مسیرو توضیح بده، چون یک روحیه و انگیزه تموم نشدنی میخاد یه نظم و استمرار و برنامه ریزی اصولی میخاد
شخصیتو نمیشه گفت بعدا مشخص میشه، یه عده با اجبار میان، یه عده بعدش تغییر رشته میدن، یه عده زیر فشارش به این نتیجه میرسن که فقط دیپلم بسه شونه، اونایی که واقعا میمونن به نظر من ادمای خیلی سر سخت و حریصین، شخصیت جدی و مستقلی دارن
درمورد پزشکی خوندنم فقط میتونم بگم هر کسی که پزشکی میخونه، پزشک نیست، نظری ندارم راستش