زاهد حقیقی

زاهد حقیقی آن است که:

ترک مال و جاه، بلکه جمیع لذتهای نفسانیه نموده باشد. و علامت این، آن است که: فقر و غنا و عزت و ذلت و مدح و ذم در نزد او مساوی باشد.

و سبب این حالت، غلبه انس به خداست، زیرا که:

مادامی که در دل محبت خدا و انس به او غالب نشود، محبت دنیا بالکلیه از دل خارج نمی شود. و محبت خدا و محبت دنیا در دل او مثل آب و هوا هستند در قدح (لیوان)، چون یکی از اینها داخل شود دیگری بیرون می‌رود. پس دل آکنده از محبت دنیا، از دوستی خدا خالی است.

و دل مشغول به محبت خدا، از دوستی دنیا فارغ است. و هر قدر که یکی از اینها کم می‌شود دیگری زیاد می‌شود، و بالعکس.