غزلبانو #

هوای گریه دارم ، بغض از من

فقط یک شانه ی مردانه از تو

رها در گرمیِ آغوشت از من

پناهِ این دل دیوانه از تو 

غزلبانو#  

😍😁🥺🥰

و به گمانم زندگی 

زخمی است کهنه و ناسور 

مرهمی به آن افاقه ندارد

گاهی التیام می گیرد 

و گاهی سر وا می‌کند 

باید پذیرفت 

تحمل کرد و مدارا …

غزلبانو#  

زندگی چیست ؟ پر از درد برای من و تو

سرد و بارانی و تار است هوای من و تو

روزگاری است که با غصه و غم ساخته ایم 

اندکی صبر، بزرگ است خدای من و تو 

غزلبانو#  

با من از درد نگو ، سینه ام از درد پر است 

دلم از پیر و جوان، از زن و از مرد ، پُر است

گفتی اینجا همه مَردند، گمانم برعکس 

این همه درد نشانی است که نامرد پر است 

غزلبانو#  

تو مثل رویش گل در غروب پاییزی

منم که رنگ خزانم، بمان بهارم باش

عزیز قلب من ای علت ترانهی من

بیا و مونس این قلب داغدارم باش

غزلبانو#  

حتی تصور کردنش هم مثل کابوس

آتش به روح و جان و احساسم کشیده

فکرش که من باشم ولی پیشم نباشی

یعنی که پایان من و دنیا رسیده

غزلبانو#  

وَ بعد از رفتنت اینگونه چشمان غزل تر شد

وَ این چشمان تر تا عمر دارد خیره بر در شد

بیا دیگر تحمل کردن این درد ممکن نیست

از آن وقتی که رفتی حال من هر روز بدتر شد

غزلبانو#  

تو رفتی آسمان بغض مرا فهمید و ابری شد

وَ من ماندم، سکوت و آسمان تار پاییزی

غزلبانو#  

همیشه بغض غزلهای سرد با من بود

همیشه قلب پر از رنج و درد با من بود

غزلبانو#  

هجوم وحشی سرما، ستاره میمیرد

کسی به فکر منِ بیپناه و تنها نیست

غزلبانو#