بزن که سوز دل من ، به ساز میگوئی ..
ز سازِ دل چه شنیدی ؟ که باز میگوئی ..
مگر چو باد وزیدی به زلف یار ، که باز ..
به گوش دل سخنی دلنواز میگوئی ..
مگر حکایت پروانه میکنی با شمع ..
که شرح قصه به سوز و گداز میگوئی ..
کنون که راز دلِ ما ز پرده بیرون شد ..
بزن که در دلِ این پرده راز میگوئی .....
گر مرا ترک کنی ، من ز غمت می سوزم ..
آسمان را به زمین ، جانِ خودت می دوزم ..
گر مرا ترک کنی ، ترک نفس خواهم کرد ..
بی وجود تو بدان ، خانه قفس خواهم کرد ..
بی تو یک لحظه رمق ، در دل و در جانم نیست ..
بیقرارم نکنی ، طاقتِ هجرانم نیست ..
باز امشب ای ستاره ی تابان نیامدی
باز ای سپیده ی شب هجران نیامدی
شمعم شکفته بود که خندد به روی تو
افسوس ای شکوفه ی خندان نیامدی
زندانی تو بودم و مهتاب من چرا
باز امشب از دریچه ی زندان نیامدی
#شهریار#
💚💙💚💙💚💙💚💙💚💙💚
راهی به خدا دارد ، خلوتگهِ تنهایی
آنجا که رَوی از خود ، آنجا که به خود آیی
بیدار ِ تو تا بودم ، رویای تو میدیدم
بیدار کن از خوابم ، ای شاهدِ رویایی
از چشمِ تو میخیزد ، هنگامه ی سرمستی
وز زلفِ تو میزاید ، انگیزه ی شیدایی
هر نقش ِ نگارینت ، چون منظره ی خورشید
مجموعه ی لطف است و ، منظومه ی زیبایی
چشمی که تماشاگر ، در حُسنِ تو باشد نیست
در عشق نمیگنجد ، این حُسن ِ تماشایی
💙💚💙💚💙💚💙💚💙💚💙💚
شهریار# ❤
به اختیار گرو برد ، چشمِ یار از من ..
که دور از او ببرد گریه ، اختیار از من ..
به روز حشر ، اگر اختیار با ما بود ..
بهشت و هر چه در او از شما و یار از من ..
در انتظارِ تو بنشستم و سرآمد عمر ..
دگر چه داری از این بیش ، انتظار از من ....
بی تو با قافله ی غصه و غمها چه کنم ...
تار و پودم تو بگو ، با دلِ تنها چه کنم ...
شده ام مرثیه خوانِ دلِ سودا زده ام ...
از بدِ حادثه ، دلبسته و شیدا شده ام ...
این دلِ پر ز تَرَک ، اینهمه غم لایق نیست ...
دلِ چون سنگ تو را ، جز دلِ من عاشق نیست ...
چشمی به رهت ،
دوخته ام ، باز که شاید...
بازآئی و برهانیم ،
از چشم به راهی...
🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺
تقدیرِ الهی ، چو پیِ
سوختنِ ماست...
ما نیز بسازیم ،
به تقدیرِ الهی....
🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺
بی تو این دیده ، کجا میل به دیدن دارد ؟
قصه ی عشق ، مگر بی تو شنیدن دارد ؟
بالِ پرواز مرا سخت شکستی ای داد ؛
بعدتو وحشتِ یک لحظه پریدن دارد ؛
🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺
🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺
من سراپا همه شرمم ، تو سراپا همه عفت ؛
عاشقِ پا به فرارم ، تو که این درد ندانی....
چشمِ خود در شکن خط بنهفتم که بدزدی ؛
یک نظر در تو ببینم ، چو تو این نامه بخوانی ؛
از سرِ هر مژه ام خونِ دل آویخته چون لعل ؛
خواهم ای باد ، خدا را که به گوشش برسانی ؛
گر چه جز زهر ، من از جامِ محبت نچشیدم ؛
ای فلک ، زهرِ عقوبت به حبیبم نچشانی ....
🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺🍃🌺
سخن بی تو مگر ، جای شنیدن دارد؟
نفس بی تو کجا ، نای دمیدن دارد؟
علتِ کوریِ یعقوبِ نبی معلوم است
شهر بی یار ، مگر ارزش دیدن دارد......!
