شهریار #

دوباره نیمه شب است ؛
و خودت که میدانی
من و خیال تو
و این سکوت طولانی ...!

شهریار#   

کاروان آمد و دلخواه ، به همراهش نیست ؛

با دل این قصه نگویم ، که به دلخواهش نیست ؛

کاروان آمد و از یوسفِ من نیست خبر ؛

این چه راهی ست ، که بیرون شدن از چاهش نیست.....

شهریار#   

🍁🍁🍁

از یـادِ تـو بـرنـداشـتـم ، دسـت هـنـوز ؛

🍁🍁🍁
دل هست به یادِ نرگست ، مست هنوز ؛

🍁🍁🍁
گر حال مرا حبیب پرسد گویید:

🍁🍁🍁
بیمارِ غمت را ، نفسی هست هنوز....

شهریار#     

🍁🍁🍁

آرام وُ روان وُ نرم وُ سنجیده رَوَد ؛
ما ناله کُنان وُ یار نشنیده رَوَد ؛
🍁🍁🍁
یک عمر گذشت وُ عاقبت فهمیدیم ؛
از دل نرود هر آنکه از دیده رَوَد...!

🍁🍁🍁

شهریار#   

تا کی در انتظار گذاری به زاری ام ؟

باز آی بعد از اینهمه چشم انتظاری ام ؛

شرمم کشد که بی تو نفس میکشم هنوز ،

تا زنده ام بس است ، همین شرمساری ام ....

شهریار#    

یادم نمیکنی 

و

زِ یادم نمیروی؛

یادت بخیر 

یارِ فراموشکار من ....❤

شهریار#   

                      شهنوازی کن نگارا، ساز میخواهم چکار؛

 من که ایمان داشتم، اعجاز میخواهم چکار؟ 

                     تا صدایت گوش هایم را نوازش میکند؛

 تار و سنتور و نی و آواز میخواهم چکار؟

                       شهریار# ❤

این همه جلوه و در پرده نهانی گل من

وین همه پرده و از جلوه عیانی گل من

آن تجلی که به عشق است و جلالست و جمال

و آن ندانیم که خود چیست تو آنی گل من

شهریار#  

کس نیست در این گوشه فراموش‌تر از من

وز گوشه‌نشینان تو خاموش‌تر از من،

هر کس به خیالیست هم‌آغوش و کسی نیست

ای گل به خیال تو هم آغوشتر از من،

می‌نوشد از آن لعل شفقگون همه آفاق

اما که در این میکده غم نوش‌تر از من،

شهریار#