2109
مراسم پخت کوفته تبریزی برای دوری از سیل و توفان!

مراسم پخت کوفته تبریزی برای دوری از سیل و توفان!

1397/02/08 بازدید696

نی نی سایت به نقل از جام جم: در روزهای اول اردیبهشت ماه مردم روستای اسفنجان از توابع شهرستان اسکو در آذربایجان شرقی مراسم ویژه ای برگزار می کنند. مردم این روستا مراسم قربانی و کوفته پزان راه می‌اندازند تا از گزند باد و بوران و سیل در امان بمانند. براساس اعتقاد و باورهای روستاییان، برای حفاظت مزارع کشاورزی و باغهای خود از بادهای بهاری و داشتن سالی پربار و پرآب، گاوی قربانی می‌کنند و از گوشت آن کوفته‌تبریزی می‌پزند. این مراسم که روز پنجشنبه نزدیک به سی و ششمین روز از آغاز سال جدید برگزار می‌شود، مدتی است به ثبت ملی رسیده و پرونده آن برای ثبت در فهرست آثار جهانی در حال تکمیل‌شدن است. رعنا وطن دوست، رئیس شورای اسلامی روستای اسفنجان در مورد این مراسم می‌گوید: «طبق گفته‌های ریش‌سفیدان همه ساله سه روز از روزهای نخستین اردیبهشت، باد شدیدی شروع به وزیدن می‌کند که روستاییان را از قدیم بر آن داشته برای کاهش خسارات و نیز مصون ماندن از وقوع حوادث طبیعی چون سیل، سرمازدگی و... قربانی بدهند. به همین دلیل در نخستین پنجشنبه اردیبهشت که نزدیک به سی‌و‌ششمین روز عید است، با هزینه خود مردم و مشارکت و حضور همه آنها، مراسم خاص قربانی انجام می‌شود.» به گفته او، ده روز پیش از مراسم قربانی، ریش سفیدان و بزرگان روستا چند نفر را تعیین می‌کنند تا از سرپرستان خانوارها پول جمع کنند و البته مردم هم با اشتیاق به داشتن سهمی در قربانی در حد توان خود پول می‌پردازند. آنها بر این باورند اگر کسی در قربانی سهمی نداشته باشد، دچار ضرر خواهد شد. بزرگان محلی سه روز مانده به مراسم، گاو نری را از بازار می‌خرند و در طویله یکی از اهالی نگه‌می‌دارند تا در روز پنجشنبه با مراسمی به قربانگاه ببرند. صبح روز برگزاری مراسم، اهالی روستا، قربانی را از طویله درآورده و آن را در حال خواندن دعای توسل و صلوات‌گویان در کوی و برزن می‌گردانند. صاحبان خانه با بشقابی پر از گردو، بادام، سنجد و نان محلی و دستمال‌های پارچه‌ای و گاهی جوراب پشم بافته و ظرفی پر از آب به پیشواز مردان می‌روند و هرکسی نذری و حاجتی داشته باشد به آن قربانی می‌بندد؛ چرا که قربانی را فدیه‌ای برای مهار باد سهمگین و حوادث ناخوشایند طبیعی می‌دانند تا هر نوع گزندی را از خانه و کاشانه و به طور کلی از روستا دور کند.
پس از عبور دادن قربانی از تمام محلات روستا، نزدیکی‌های ظهر، قربانی را به سوی قنات پر آب و مقدس (عید آوا) هدایت کرده تا قربانی را سیراب کنند. این موضوع به آن منظور است که پرآبی و طراوت همیشه در قنات ادامه یابد و به تبع آن شادابی و حیات در روستا ادامه داشته باشد. به گفته وطن دوست، بعد از آن قربانی را به سوی زیارتگاه پیرسنگ که در جنوب شرقی روستا واقع شده، می‌برند. در این هنگام، بچه‌های روستا هر یک سه عدد سنگ برداشته و آنها را یکی یکی از سوراخ بزرگ سنگ مقدس پرتاب می‌کنند. اگرسنگ‌های پرتابی از سوراخ سنگ بگذرد، نشانه قبولی قربانی است. پس از سه بار گرداندن گاو به دور فضای زیارتگاه پیرداغی، گاو را به سوی قوربان داغی (کوه قربانگاه) که تقریبا در دو کیلومتری زیارتگاه پیرسنگ واقع شده می‌برند. قبل از رسیدن جمعیت، عده‌ای از جوانان روستا، از قربانگاه تا نشانگاه که حدود 20 تا 30 قدم است، جویی حفر می‌کنند تا خون قربانی در آن جریان یابد. خون خارج شده از گردن بریده گاو به آرامی در سرازیری بستر جوی جاری می‌شود. هنگامی که خون به نشان سنگچین رسید، همه آرام می‌شوند و ذهنشان به این یقین می‌رسد که قربانی قبول شده و آن سال خشکسالی نخواهند داشت. تعدادی از مردان تنه و سر گاو را با وانت به روستا می‌برند تا آنجا آن را پوست کنده و گوشتش را تقسیم کنند. بعد از مراسم، گوشت قربانی بین روستاییان ساکن اسفنجان و حتی روستاهای اطراف که در تهیه قربانی مشارکت داشتند، تقسیم می‌شود و نکته اینجاست که آن شب همه اهالی موظفند از گوشت قربانی غذای محلی کوفته پخته و میل کنند.

ارسال نظر شما

اولین نفری باشید که نظر میدهید
login captcha
2759

پربازدیدترین ها

این هفته رو بشنوید با نی نی کست

نوشته

2 هفته پیش
|
18390 بازدید

تاریخچه سزارین!

نوشته

2 هفته پیش
|
13163 بازدید