بنظر من چیز خاصی نیست فقط باید یکم صبور بود .. اینم که میگم چیزی نیست بخاطر خاصیت انسان و ماهیت این دنیاس ها، گذر زمان همه چیزو توی خودش حل میکنه. منم ۷ سال یکیو دوست داشتم دیوونه وار .. الآنم فراموش نشده منتهی دیگه بی قرارش نیستم و این توانایی رو در خودم میبینم که کنار ینفر دیگه قرار بگیرم. بنظرم هرچقدر آب و تابش رو بیشتر کنی و خاص تر جلوه بدیش، دیرتر فراموشش میکنی. اما اگه اینو بخودت بقبولونی که اونم یه آدم معمولی بود که به صرف نوع رابطه ای که باهم داشتین علاقمند شدی، راحتتر میتونی با جداییش کنار بیای. همه ی اینا مستلزم رسیدن به یه حداقلی از بلوغ عاطفی و روانی هست که بمرور بدست میاد فقط باید صبور بود.