وی ادامه داد: علاقه ، ارادت و خدمت خاص او به دستگاه اهل بیت(ع) غیر قابل انکار است او دهه اول محرم را در حسینیه کهنوش به پذیرایی از میهمانان اباعبدالله(ع) میپرداخت و با آغاز عزاداری در صف اول ایستاده و با جان و دل برای مظلوم کربلا میگریست ارتباط او با قرآن را نیز از میتوان از بند های وصیت نامه او مبنی بر تربیت فرزندی قرآنی به خوبی دریافت.
این عضو خانواده شهید مدافع حرم عنوان کرد: مجتبی حدود ۲ سال قبل همه خانواده را برای شهادت خود آماده میکرد، تغییر آهنگ پیشواز تلفن همراه خود، حضور مداوم در کنگره شهدا، خوابهای عجیب و غریب خود و همسرش، بیتابیهای مادر و ... همگی نشان از اتفاق حادثهای نزدیک داشت.
وی ابراز کرد: در اولین سفر به کربلا با حضور ۳۰ تن از جوانان کهنوش، روایت دعا در زیر قبه امام حسین(ع) و استجابت آن مجتبی را برآن داشت تا مهر تأیید بر آرزوی بزرگ خود که همان شهادت بود را در همان مکان قدسی از خداوند دریافت کند و عکس شهادت گونه خود را در بینالحرمین بگیرد.
بخشی از وصیتنامه شهید «مجتبی کرمی»:
اکنون که باب جهاد در راه خدا به امر ولی و مولایم ابلاغ شده، عازم نبرد میشوم. به دختر سه سالهام ریحانه جان بگویید که دوستش داشته و دارم ولی دفاع از حرم حضرت زینب (س) و دردانه سه ساله امام حسین (ع) واجب بود. خیلی دوست داشتم که دخترم ریحانه حافظ قرآن شود. اگر امکان داشت برایش محیا کنید.
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک چند روزی قفسی ساختهاند از بدنم
ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دو به هوای سر کویش پر و بالی بزنم
من به خود نامدم اینجا که به خود باز روم آن که آورد مرا باز برد در وطنم
منبع : ایکنا