اول اینو بگم من لهجه دارم و دبیرستان که رفتم بچها گفتن توروخدا اینجوری حرف نزن خیلی زشت حرف میزنی و لهجه تهرانی بگیر و اعتماد ب نفس منو گرفتن و من از دوران مدرسه تا دانشگاه لهجه تهرانی داشتم وتو خونه لهجه شهر خودمون
الان یکی از دوستای دبیرستانم منو برای داییش خاستگاری کرد وقتی زنگ زد خونمون من بالهجه شهر خودمون حرف زدم گفت وای چرا اینجوری حرف میزنی تورو خدا وقتی داییم اومد خاستگاری جلوش اینطوری حرف نزن و لهجه تهرانی بگیر خیلی بد حرف میزنی در صورتی که خودشون همگی لهجه منو دارن و همشهری هستیم
انقد خورد تو ذوقم خیلی ناراحت شدم ولی گفتم من همینی هم که هستم و نمیتونم خودمو برای کسی تغییر بدم
اینا به کنار
گفت که داییم خجالت میکشه بیاد خاستگاری خونتون و بیرون رفتنو کافی شاپ هم دوسنداره بیاد ، تو اول بیا خونه ما داییم ببینتت اونجا حرفاتونو بزنید اگه از هم خوشتون اومد بعدش میاد خونتون خاستگاری رسمی
اصن خوشم نمیومد از این طرز برخوردش ب نظر شما برم یا نه ؟حس بدی دارم؟شما بودین چیکار میکردین
