راستش من نه این طوری نبودم
البته مادرم شاغل بود در بچگی زیاد سر کار میرفت و من کم تر میدیدمش و همین ندیدن ها و استرس باعث لکنت من شد
ولی دور و اطرافم زیاد دیدم بچه هایی که با مادرشون به بهانه های مختلف (واقعا بهانه بود) بچه رو رها کردن به امید دیگران و بچه هاشون از نظر روحی روانی خیلی اسیب دیدن و براشون هزار تا اتفاق بد افتاده و مادره موقعی به خودش اومده که دیر شده و راه جبران نمونده
همین سایت هم هستن افراد این طوری که واقعا مادرشون رو نفرین میکنن چون مادر دلسوزه و نبودش باعث میشه هر کس و ناکس متعرض بچه بشن