من از بس اطرافیان بهم گفتن خسته شدم با تمام وجودم ناراحت میشم
منم از خانواده خودم فقط خواهرم میدونه و پدر شوهر مادرشوهرم دیگه کسی نمیدونه
آخر یه روز این گریه ها سوی چشامو میبره 😭😭😭جلو هیچ کس که نمیتونم حرفی بزنم جلو شوهرمم نمیگم چون میگم یه وقت ممکنه ناراحت بشه فقط میریزم توی خودم وقتی تنهام گریه میکنم
من به هيچ كس نگفتم فقط خودمو شوهرم ميريم مياييم كسي خبر دار نميشه چون بگم هى ميخوام بكوبن تو سرم هركى ميپرسه بچه ميگم من جلوگيرى ميكنم نشه نميخوام
ولى خدا ميدونه چقدر اشك ميريزم
ديروز رفتم سر خاك مادرم انقدر گريه كردم گفتم خدايا ميشنوى صدامو من دردمو به كى بگم
شوهرم ميگه مهم نيس ميشيم بيخيالش باش خرجت ميكنم فكر پولشو نكن
ولى خودم بعد هر ماه پريود احساس شرمندگى ميكنم چون شوهرم سالمه حس بدى بهم دست ميده نميتونم بهش يه بچه بدم
عزیزم اگر سالم هستین دیگه دلیلی نداره اینقد غصه بخوری یا شرمنده کسی باشی اینو دیگه خدا میگه بده یا نده ولی من چون شوهرم مشکل داره و خودم سالمم به خانوادش گقتم که یه روزی فکر نکنن من مشکل دارم نمیتونم بچه بیارم خدا بزرگه بخواد میده نخواد نمیده هرچی قسمت باشه
من خودم و شوهرم مشكلى نداريم همه چى نرمال واسه اى يو اى رفتم گفتن شرايطت خوبه منم خيلى اميدوار بودم ولى نشد
٢٢سالمه شوهرم ميگه خيلى جا دارى ولى وقتى ميبينم بعد من هركى عروسي كرد حاملس دلم ميگيره همه چى زندگيم خوبه ولى كابوسم شده بچه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز