من خیلی تلاش کردم ....
نتیجه هایی که گرفتم ایناس که ....
یه مدت خودمو میزنم به بیخیالی که غصه نخورم و شاد باشم تا قیافم شاد باشه ، اما الکیه ظاهریه .یعنی از درون حالم واقعیه واقعی خوووب نیست!
بعضی وقتا که تصمیم میگیرم هی خونمو تمییز میکنم قشنگ غذا درست میکنم به خودم میرسم امااا چند روز لینجوریه بعدش دوباره میشم خوده خوده واقعیم !
حتی کتابامو میارم که مثلا لغت زبان بخونم که حوصلم سر نره ......
اما هیچی که هیچی
بنظرم تقصیر خانوادمم هست...مدام بحث ، دعوا و غر میزنن
ایراد میگرفتن
مثلا اون زمانا که تلفن تازه خریده بودیم مثلا کسی اشتباه زنگ میزد و میگفت اپنجا خونه کیه منم میگفتم خونه آقایدفلانیه صد نفر میگفتن مگه عقل نداری چرا گفتی کجاس
یا سر نمره گرفتن چرا ۱۹چرا بیست نه
یا هزار تا مورد دیگه
بعضی اوقات همسرم اصن حرف میزنه هیچ خاصیم نمیگه اعصابم خرد میشه
همه ی اینایی که گفتی سره منم اومده....
بعدشم هیچوقت مادرم اعتماد بنفس نداد به من...
هروقت اومدم ظرف غذا رو بشورم گفت برو بشین درس بخون یا تو آروم میشوری حوصلم نمیگیره ....
اومدم کنارش وایسم غذا یاد بگیرم گفت هنوز زوده تو رفتی خونه ی شوهر یادمیگیری....
و هزاران اتفاق دیگه !
الان که اصلا اعصاب ندارم خدا شاهده از هیچی هم خوشم نمیاد اعتماد بنفسمم صفر شده
ان شاالله ....
خواهش میکنم عزیزم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
12 ثانیه پیش
12 ثانیه پیش
12 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
