چرا من این عرضه و توانایی رو ندارم که به کار و پیشرفت خودم فک کنم؟؟
چرا بیکار میگردم
چرا نه درس میخونم ادامه تحصیل بدم
نه هنری نه ورزش حرفه ای
نه کلاسی
نه کیف و حالی
نه خرج میکنم نه لباسی ، نه هیچی
همش تو خونه
یک حرف توانایی این رو داره که یک هفته زندگی منو کاملا کاملا مختل کنه
چرا انقد ضعیفم
برای همه ضعف هام دلم دختر نمیخواد چون خودمو توش میبینم
شماها چجوری هستین؟؟؟
من اصلا نمیتونم بیکارباشم ،مجردی باشگاه ودانشگاه وکانون پرورش فکری تدریس میکردم ،الانم باوجودبچه خیاطی وعروسک دوزی ،قبل بچه هم باشگاه وخیاطی وکتابخونه
شوهر منم کم کم متوجه شده ...
حتی باورت میشه بگم سلیقه ندارم و اعتماد بنفس ندارم تنهایی برم خرید برای خودم.....
فقط بلدم گریه کنم و به حرفای جاری و مادرشوهر فکر کنم غر بزنم.......
هر چند ته دلم میگم حق دارن من خییییلی بی عرضه ام ....
.......
خدایا خواهش میکنم به من دختر نده .من واقعا برای دختر نمیتونم مادر خوبی باشم
همیشه هم بی حوصله و اخمو هستم ...از بس توی ذهنم با خودم درگیرم .
دیگه حوصله ی شوهرمو ندارم .
کاش منم خندون بودم.
کاش منم شاد بودم .
کاش منم زرنگ بودم.
کاش منم هوش داشتم.
کاش منم اعتماد بنفس و عرضه داشتم.
کاش خیلی کارا از دستم برمیومد ....
واااااای احساس میکنم سر کارم...یعنی منم واسه همین چیزام دختر نمیخوام...خودم رو نگاه میکنم بعد میگم اونم مثل تو یه دختر زشت بی عرضه میشه.....بخصوص وقتی یاد سیبیلای دوران مدرسم میفتم حالم خیلی بد میشه
