هیچ کدوم این حق هارو توی زندگیم ندارم.
نمیزارن برم بیرون و خودشونم نمی برنم
هدف و برنامه هامم برام دیگه بی ارزشن
هیچ چیزی توی زندگیم واسه سرگرمی و خوشحالی نیست
رسماً مثل یه زندانی بی ملاقاتی هستم
پولم بهم نمیدن
همون یارانمم به زور میگیرم
کلاس تفریحی و ورزشی و اینا ثبت نامم نمی کنن
خوراکی و اینا اصلااااااا نمی خرن
لباس هم شاید سالی یه بار یدونه.
یارانه کوفتی هم واسه اینترنت میره.
مامانم خیلی توهین میکنه و غر میزنه و محبت نداره
اکثرا توی خونه تنهام میزارن
اگه من بدبخت نیستم چیم؟؟؟؟؟
از چند روز دیگه باید بشینم سخت کنکوری بخونم
بدون انگیزه و بدون انرژی و تحمل