اول بگم تنبلایی که نمیتونن متن طولانی بخونن لطفا نظر ندن
دوم اینکه میبینم تو تاپیک های مختلف بعضی از خانما با دید منفی به فمینیست بودن اشاره میکنن انگار ک ی جور ناسزا تلقییش میکنن یه موجود ضد مرد و ضد بشر و ضد دین ولی واقعیت اینه ک تمام واکنش های منفی که نسبت به این مفهوم وجود داره به موج رادیکال فمینیسم برمیگرده که یه دوره ای مطرح بوده ولی اصل و اساس فمینیسم چیز بدی نیست
اینم یه خلاصه از تعریف سه موج فمینیسم
موج اول فمینیسم اشاره به دورانی از فعالیت فمینیستی دارد که در طول قرن ۱۹ و آغازِ قرنِ ۲۰ درانگلستان، کانادا، هلند و ایالات متحد آمریکا اتفاق افتاد. تمرکز این جنبش روی نابرابریها در حقوق قانونی لازمالاجرا و عمدتاً به دست آوردن حق رای برای زنان بود.
موجِ فمینیسم که جنبش فمینیستی یا جنبشِ آزادیِ زنان نیز خوانده میشود، دورهای از فعالیت فمینیستی در ایالات متحده آمریکا است که در سالهای آغازین دهه ۱۹۶۰ شروع شد و تا اواخر دههٔ ۹۰ ادامه یافت. در حالی که موج اول فمینیسم عمدتاً بر روی اصلاح موانع قانونی برای برابری جنسیتی متمرکز بود (برای مثال حق رای و حق مالکیت)، موج دوم فمینیسم طیف گستردهای از مسایل را مورد توجه قرار داد: نابرابریهای غیررسمی، نابرابریهای حقوقی رسمی، جنسیت، خانواده، محل کار، و حقوق مربوط به باروری.
موجِ سومِ فمینیسم اصطلاحی است که شامل گرایشهای متعدد و مختلفی در حوزهٔ مطالعه و فعالیت فمینیستی میشود. در ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰، درک این امر که زنان میتوانند با استفاده از کلیشههای مرسومی که به آنها عنوان داده میشود احساسی از توانمندی را ایجاد کنند، باعث شد موج سوم فمینیسم به باز تعریف زنان و دختران به عنوان موجوداتی قدرتمند، جسور و صاحب اختیار جنسیت خود بپردازد. هم چنین در موج سوم ادراکی عمومی وجود دارد مبنی بر اینکه زنان از «رنگها، قومیتها، ملیتها، ادیان و پیشینههای فرهنگی متفاوت» میآیند. موج سوم از تنوع و تغییر دفاع میکند.
