قرآن ما را از ترس باز میدارد و میفرماید:
«انّما ذلکم الشیطان یخوّف اولیائه»؛
کسی ترس را در دل شما میدمد، شیطان است.
شیطان چه کسی را میترساند؟
انسان مؤمن را که نمیتواند بترساند.
مؤمن که با القاءِ دشمن نمیترسد.
«یخوّف اولیائه»؛ دوستان خودش را میترساند.
کسانی که تسلیم شیطانند، با وسوسهی شیطان که میخواهد ترس را در دلها نفوذ دهد، حتماً میترسند.
بعد میفرماید: «فلا تخافوهم»؛ از دشمن نترسید؛
«و خافون ان کنتم مؤمنین»؛ اگر مؤمنید،
باید از دشمن نترسید؛
از من بترسید که راه و هدف و آرمان و وسیله را به شما معرفی میکنم و قدرت و توان هم به شما دادهام.
قدرتی را که خدا به شما سپرده، انکار نکنید و از آن استفاده کنید؛
این #معنای_شجاعت است.
در جای دیگری میفرماید:
«فلا تخشوهم و اخشون».
در موارد متعدّدی خدای متعال تأکید کرده که ترس به دل راه ندهید.
اگر بناست از کسی بترسید، از خدا بترسید که تکلیفی را بر عهدهی شما گذاشته و بازخواست خواهد کرد.
نیرویی که خدا به شما داده، باید در راه رسیدن به هدفی که او معیّن کرده، بهکار بیندازید