من دیگه واقعا فهمیدم مسئول بدبختیام خودمم
واقعا دیگه اعصابم خورد شده
سه روز فرصت داشتم ادبیات بخونم
ولی تمام وقتمو هدر دادم
حتی گوشیمو چند ساعت خاموش کردم انداختم تو کمد ولی بازم هیچی
همش فکر و خیال الکی
همش ترس از آینده ای که حتی نمیدونم قراره برسه یا نه
الان دیگه واقعا حس میکنم با خودم دشمنی کردم
حتی حق بهانه آوردنم به خودم نمیدم
چون همش تقصیر خودم بوده