برای تو🖤

قبل از اینکه بره بندر،من نوبت دکتر داشتم گفت خودم میام دنبالت میبرمت،من یه توده مشکوک تو سینه م داشتم و دکتر بهم این اطمینانو داد ک چیزی نیس ولی واسم سونو نوشت

مشکلمو بهش نگفته بودم فقط گف بگو چیشده نگرانم منم گفتم چیز خاصی نیس بعدش کلی دور زدیمو باهم خدافظی کردیم روز بعدش پرواز ب بندر داش

دو سه هفته بعدجواب نمونه برداریم اومد و فهمیدم سرطان دارم

حس کردم دنیام تیره و تار شد اون زنگ زد و من پشت تلفن فقط اشک میریختم مرخصی بهش ندادن و بعد چن روز ،از طرف شرکت کار واسشون پیش اومد و باید ب اهواز میومدن،اونم به محض اینکه کاراشو تو اهواز انجام دادروز بعدش خودشو رسوند ابادان و ساعت ۸ صب اومد دنبالم،کلی ارومم کرد کلی خوند برام کلی روحیه بهم داد تموم درد و غممو فراموش کردم نمیخواستم این روز تموم شه هر سری نگاش میکردم دلم براش تنگ تر میشد اون عینک زده بود منم همینطور ،جفتمون اشکمون افتاد پایین و نتونستیم بیشتر دور بمونیم

برگشت گف سری بعدی اومدم نمیخوام اشکاتو ببینما

اگه گریه کنی نمیام کلی حرفای قشنگ بهم زد و باید برمیگشتم خونه وقتی خواستم پیاده شم دستشو گذاش تو دستمو گف خدانگهدارعزیزم نگاش کردم یه لبخند ریز زد و پیاده شدم...

بعد از اون مجبور شدم برای درمانم بیام یزد و اون بره بندر...

ما بهم قول و قرار زیادی داده بودیم و باید میجنگیدم

روزها گذشت و اون میخواس بیاد ب دیدنم ولی من دوس نداشتم منو بدون مو و ابرو ببینه دوس نداشتم این چهره رو از من ببینه و خودمو ازش قایم میکردم وبخاطر دردایی ک بعد از شیمی درمانی میکشیدم نمیتونستم حتی درست حسابی باهاش چت کنم یا حرف بزنم ،نمیخواستمم اونو وادار کنم ک با منِ سرطانی بمونه و بره به زندگیش با یه ادم سالم ادامه بده...

همه چی داشت طبق روال پیش میرف و من جلسه ششم شیمی درمانیمو رفتمو حالا دو جلسه فقط مونده بود ک جلساتم تموم شه و موهام دربیاد و بعدش برم ببینمش دلم واسش یه ذره شده بود داشتم لحظه شماری میکردم جلساتم تموم بشه

از جلسه شیمی درمانیم برگشتم یکم استراحت کردم اخرین بازدید واتساپ تلگرامشو چک کردم انلاین نشده بود زنگ زدم جواب نداد گفتم برم اینستاشو چک کنم یهو دستمو خورد ب فالوراش ،استوری اولین فالورو که باز کردم خشکم زد نه اون شبیه مرتضای منه

این مرتضای من نیس ،یه عکسی گذاشته بودن ک  گوشش یه روبان مشکی بود و یه کپشن غم انگیز که زود رفتی داداش...باز چشامو باور نمیکردم رو ایدی که تگ شده کلیک کردمو منو هدایت کرد به پیج مرتضام😔😭😭

گفتم نه احتمالا شوخیه رفتم دایرکت اقوامشون گفتم ببخشید چطور فوت کردن گفت که گاز ترکیده و براثر سوختگی شدید فوت کرده😭🖤🖤🖤

باورم نمیشد ،درد شیمی درمانیمو یادم رفته بود الان دیگه غمی بزرگتر از شیمی درمانی و سرطانم داشتم 

من مرتضی رو از ته دلم دوس داشتمو هیچوقت نمیخواستم از دستش بدم و ناخواسته محبور شدم مدتی دور بمونم و زیاد حالشو نپرسم 

من داشتم بخاطرش میجنگیدم .من منتظر بودم موهام بلندتر شه و چهره نرمالمو داشته باشمو برم ببینمش

الان اونقد ازش دورم که حتی نتونستم برم سرخاکش😭🖤

هی استوری فالوراشو چک کردم منتظر بودم یکی بگه دروغه پسر عمش فیلم رقص مرتضی رو استوری کرده بود اون یکی اقدامشون عکسای دیگشو پخش کرده بود یکی دیگه از مهربونیاش میگف 

این وسط فقط من بودم ک کسی از دلم خبر نداش

مجبور میشدم جلو داداشمو زن داداشم بغضمو قورت بدم و شبا پتو بندازم رو سرمو کلی گریه کنم

الان دیگه شب و روزم شده مرگ

همش به مرگم فک میکنم ک برم پیش مرتضی

هر کاری میکنم اروم نمیگیرم براش ایه و قران میفرستم بلکه دلم اروم بگیره 

هیچوقت فکرشو نمیکردم منم همچین تاپیکی بزنم خدااا😭🖤

😭💔

مرتضی جان من این تاپیکو برای مرور خاطراتمون گذاشتم

خیلی دوست دارم🖤💔

آلوده ام به درد
در انتظار مرگ
این گونه دل خراش
بعد از تو زنده ام

خیلی ممنونم عزیزم غم نبینی

ببخشید ناراحتتون کردم ولی جایی رو نداشتم بگم🖤