خیلی سعی می کنم بیرون ببرمشون خانه بازی ببرم براشون لباس بخرم ولی همش یه جیزی مثل خوره تو جونم که جرا بجه هام مخصوصا دخترم باید بی پدری تجربه کنه مرگ نبود که بگم اجل الهی بود بجه های من تقصیری نداشتن که باید قربانی هوس رانی پدرشون بشن پدری که نه سراغی ازشون بگیره نه حتی هزار تومنی براشون خرج کنه