داستان زندگی

خلاصه ک اقای ایندمون گفتش بیا دم در سر کوچه ازم بگیر منم رفتم سوار ی ماشین سمند بود دوباره نازنین سید سبحانو نزدیک تودش حس کرد و سد ی دخت خجالتی روسریشو جلو کشید جادرشو مرتب کرد با استرس راه میرفت گوشی تو دستاش میلرزید کوچه شلوغ بود و شهرشون کوچیک سر کوچه ک رسید گفت نمیشه نیا زشته جلو همه اما انگار بر عکس نازنین سید سبحان تازه شجاع شده بود تازه یاد گرفته بود پررو باشه 

جلو اومد نازنین فقط نگاش ب زمین بود سید سبحان با پررویی نگاه ب دختری ک سرشو بالا نمیوورد کرد بعد چند ثانیه مایلون بستنی هارو دستش داد و گفت بفرمایید نازنین انگار باز نفس کم اورده بود نمیدونست این چه حالیه ک کنار این پسر داره انقد اروم گفت مرسی ک خودش ب حرفش شک کرد اما همونطوری ک سرش پایین بود بستنی هارو گرفت و رفت

تو اتاق نشستن ب بستنی خوردن نازنین اما انگار اشتها نداشت فقط به سید سبحان فکر میکرد 

چرا اینطوری شده بود 

خودش سر در نمی اورد

همه بستنی هاشونو خوردن و از نازنین اب شد

تو فکر رفته بود

باید جریان اریا رو ب سبحان میگفت

دو دل شده بود

بستنی رو داد به بچه ها

تصمیم گرفت از همون اول صادق باشه

پس انگشتاش با لرزش روی کیبورد حرکت کرد

ی دلش میگفت نگو نگو اگ بره میمیری تازه داری ارامش میدا میکنی

اون دلش میگفت بگو نزار چیزی از همین اول کار بینتون فاصله بندازه و ی عمر ترس لو رفتنشو داشته باشی

قلب نازنین در طلاطم بود

با سختی تایپ کرد ی جیزی هست که باید بدونی و بعدش تصمیم بگیری

چشماشو بست و دستشو روی دکمه ارسال زد

ثانیه های انگار کند شده بودن تا نفس گیر تر باشن هوای اتاق انگار خفه شده بود 

سید سبحان اعلام کرد ک منتظر شنیدن هست 

و نازنین با تایپ هر کلمه انگار میون لشکری های دلش جنگ مینداخت

بدون اینکه به این جنگ بها بده نوشت و نوشت و نوشت

از اینکه با اریا بوده و حس میکرده دوستش داره از همه چیز نوشت همه افکارشو پس زد و ارسال کرد.

با ارسال اون پیام انگار تازه فهمیده بود چیکار گرده تند تند نفس عمیق میکشید کف دستاش عرق کرده بود نگاهش فقط به اون قسمت در حال تایپ بود با خودش میگفت خدایا الان چی میشه؟؟؟ نکنه بره؟؟؟ نکنا نخواد؟؟؟ همش میگفت خدایا تو دیدی من چندین بار تو این اتاق قصد تودکشی داشتم تو دیدی چقد شبا گریه گردم اشک ریختم خودت پناهم باش امیدمو نا امید نکن

بالاخره پیام سید سبحان ارسال شد و همه وجود نازنین چشم شد برای خوندنش 

متشکر گلم نمیدونم شاید برسم شاید نه نمیدونه عضو نی نی سایت شدم فعلا اول باید بهش بگم اگ مخالفت کنه نیستم ک بهتون بگم ولی اگ بودم و زود بهم رسیدیم حتما واستون تاپیک میزنم تو همه مراسما دعا کنید فقط بشه واقعا خستم خیلی اذیت شدم و هنوز ننوشتم همشو خیلی خیانت دیدم تنها کسی ک بهش امید دارم عشقمه کاش نا امید نشم 

اخه هیشکی نبود حس کردم دارم واسه خودم میزارم 

چشم بمون الان تایپ میکنم میزارم 

میخواین خلاصه بگم و رد بشم؟؟؟ 

منون عزیزجان ان‌شاءالله

⁉️⁉️⁉️⁉️⁉️

خب خب بریم واسه ادامش

ممنون از نطراتتون

⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️

نازنین با استرس پیامو خوند اما نه خبری از عصبانیت بود و نه خبری از رفتن سید سبحان خیلی منطقی برخورد کرده بود و گفته بود مشکلی با این موضوع نداره و گذشته ها گذشته

اون روز هم گذشت تو روزای بعدی ی بار سید سبحان مرسیده بود تولدت کی هست و نازنین گفته بود ۴ مهر اونموقع حدودا ۱۶ مهر بوده دقیق یادم نمیاد شبش سید سبحان میگه بیا کارت دارم ی چیزی اوردم دست پخت خودمه با بچه ها بخورین

شغلی ک میگم اون زمان مال سید سبحان نبود ولی مثلا شما فک کنید تو یه کبابی کار میکرد اونجا کباب میپخته مثلا 

قبول کردم و رفتیم ازش بگیریم شب بود هوا سرد بود ی سویشرت پوشیده بود 

دم مدرسه ی ظرف پر سیخ کباب داد بهم روش ی شاخه گل مصنوعی و یه پاکت کوچولو بود