هر چقدر که زندگی بشر پیشرفته بشه.
هر چقدر که خونه ها، ماشین ها، وسیله ها لوکس بشن،
هر چقدر که امکانات بیشتر بشه.
دقت کردید الآن که امکانات و زندگی ها پیشرفته شدن، باید سطح رضایت انسان ها هم با این پیشرفت های بشر امروز بالا بره، اما برخلاف تصور پایین هم اومده. چقدر مشکلات روانی و خانوادگی پیش اومده!
چقدر افسردگی شایع شده. چقدر حس تنهایی بیشتر شده.
واقعا چرا باید اینطور بشه؟چیشده که به اینجا رسيدیم؟ این بود رویای انسان ها برای پیشرفت؟
به نظرم تمام زیبایی و دلخوشی زندگی در با خدا بودن، سادگی، صله ی رحم، دلسوز بودن و خیر خواه بودن انسان ها نسبت به هم هستش.
چرا زندگی رو به کام همدگیه تلخ میکنیم؟ چرا همدیگرو آزار میدیم؟ چرا به هم زخم زبون میزنیم؟ تهش به چی میرسیم؟تهش هممون زیر خاکیم. خواهش میکنم یکم بیشتر هوای همدیگرو داشته باشیم.
بشر امروزی دراین غوغای جهان، عجیب تنهاست
