نمیدونم چرا دارم اینجا مینویسم حرف دلمو شاید چون نمیخوام کس دیگ بفهمه ولی دیگه نمیتونم نبودنشو تحمل کنم یه ماه و نیمه باهاش نیستم کار هرروزم شده چک کردن پروفایلش و دعا کردن خیلی ضعیف و داغون شدم از فکر اینک چطور تونست رابطه یه ساله رو اینجوری بیخیال سه و یه ماه نیم ازش خبری نشه😔چطور انقد فاصله گرفتیم از هم که شاید ینی ب احتمال زیاد اون با یکی جدیدش خوش هست و منم ب یادشم و ب طرز احمقانه چشم انتظار برگشتنش😔
ینی پسرام اینجورین؟ اونایی ک مارو ول کردن هم دلتنگم یا نه فک نکنم فقط دلداریه الکیه😔
مهم نیس اون چ حالی داره مهم تویی....ک ایمان داشته باش بالاخره کمرنگ میشه...سخته طول میکشه برا من بعد یسال و چند ماه هنوز ارزومه یه روزه کامل بش فکر نکنم ولی چسبیدم ب زندگیم میخوام با موفقیتم نشونش بدم خیلی اشتباه میکرد
نه آبجی ندارم هیچی اون سری آخری بعد یه ماه خودش برگشت کلی ابراز پشیمونی کرد ک من لیاقت نداشتم سری آخری خریت کردم ولی توام مقصر بودی ولی همچنان ب رفتاراش ادامه میداد کاملا معلوم بود پای یه نفر دیگ ویژه ک باهاش مشغول شده میدونم میگین بیخیال شم ولی یه سالمو باهاش گذروندم کلی خاطره دارم باهاش اولین نفری بود ک باهاش انقد خاطره داشتم 😔😭