من احتیاج به همفکری دارم،الان یک هفتس منو همسرم کرونا گرفتیم،خداروشکر تا الان سنگین نبوده ولی من نذاشتم اصلا همسرم بیرون بره جز برای تزریق دارو و موارد پزشکی که باهم میرفتیم،خرید و اینا با خودم بوده(من واکسن زده و بسیار خفیف علایم داشتم)،قبل ما یسری از دوستامون بیمار شدن،که من سریع سوپ پختم و میوه خریدیم و بردیم دم خونه هاشون یا همسایه واحد بقلمو من چند وعده غذا پختم گذاشتم پشت در که اذیت نشن،مشکلم این نیست که با این که همه میدونستن دریغ از یبار سوپ،خودم میپختم،مشکلم اینه میدونن ما کرونا داریم و بلاخره استرس داره،زنگ میزنه طرف راجب راه مهاجرت از من میپرسه🤦♀️یا طرف اومده دم در من گوشم درد میکنه دکتر گوش و حلق و بینی میتونی از سر کارت برام وقت بگیری؟(انگار مثلا از تو جیبم میتونم دکتر درارم)یا اپل واچ خریده بلد نیس مرجوع کنه،میخواد مرجوع کنم،از ایناش ناراحتم،این که همدردی و کمک نمیکنیم به کسی درحالی که میدونیم من و همسرم هیچکدوم از اقواممون پیشمون نیستن مهم نیس ولی این که ندونیم کی و کجا مسایل اینجوری بپرسیم اره ناراحتم میکنه،میخوام ببینم حق دارم یا نه