که تو هر سنی فقط یه دوست داشتم؟
نمیدونم چرا اینجورم بقیه دوستام هر کدوم چندتا دوست دارن که خیلی باهاشون خوبن بگو بخند دارن
اما من تو هر سنی فقط یه دوست داشتم و انگار نمیدونم با بقیه هم مثل اون باشم به طور مثال از دبستان تا راهنمایی یا یه نفر فقط دوست بودم با این که بعضی وقتا حالا شیطنتای بچگی باعث میشد قهر کنه یا سرد بشه اما من همیشه با اون بودم همیشه هر کی میومد سمتم حالا باهام حرف بزنه انگار خجالت میکشیدم یا گند میزدم به صحبت کردن و طرف دیگه سمتم نمیود یه روز یه اتفاقی افتاد دوستم فوت کردم چند مدت افسردگی گرفتم
الآن ادامشو میگم
