از تنهایی پرم
و از لبخند تو خالی
مثل صندلی ترک خورده ای شده ام
که در گوشه اتاقی تاریک
منتظر است کسی چراغی را روشن کند
منتظر است خورشید به چشمان پنجره سلام کند ....
همینقدر تنها، همینقدر تاریک ...
😐😐😐😐😐
حرف دل خیلی هاست
خیلی قشنگ بود
در اعماق وجودم غاری از تنهایی بنا کرده ام
تا هرگاه که گریستم نه ندای قلب شکسته ام به تو برسد نه اوازه دلتنگی هایی که تمام شهر را پر کرد ه و تواز ان بی خبری
تنهایی برای من همین باشد که یاقوت چشمانت را از من بگیری
که سرخی لبهایت را از من دریغ کن...
حال که اینها را ندارم همان بهتر که خودم هم تنه ای از غار تنهایی شوم...
دوست دارم ببوسمت
اما بوسه ام گرفتار سیاه چاله حسرت است
دربند غار تاریکی به نام تنهایی
دوست دارم ببوسمت
اما گم شده ای
لا به لای واژه های شاعران عاشق
با به لای شلوغی چشمها
و من باز هم تنهاتر از قبل
بر دیواری بوسه میزنم
شاید روزی از کنار آن عبور کردی ...
اگر چشم هایم را کور کنند و گوش هایم را کر کنند تا چشمانت را نبینم و ندایت گوشهایم را نوازش ندهد باز هم تو را میان هزاران دلبر درمیابم
چرا که عاشق ذاتا کر و کور است و هرا نچه که میبیند عشق خویشتن باشد و بس
پس به دنبال امتحان من نباش من امتحانم را وقتی دادم که راه رهایی از غل و زنجیر لبخندت را نیافتم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
