حالم بده

شوهرم ادم خوبیه ولی یکی اینکه حسوده،یکیم اینکه نمیدونم چجوریه خیلی چیزارو فراموش میکنه(فک کنم از عمد)و ی حالتیه ک نمیتونم توضیح بدم

خب دقیقا مشکل منم همینه چی بگم ب مشاور،ی مشکل واحد نیس ک بگم،حالا مثلا مشاور تلفنی نیم ساعت وقت داره مرکز مشاوره یک ساعت تا یک ساعت و نیم،من چجوری اینارو ب علاوه هزار تا چیز دیگه بگم،اصلا نمیدونم چی باید بگم

بعدم حس میکنم مشاور نمیتونه کمکی بهم بکنه

نمیدونم اصلا نمیدونم باید چیکار کنم

حساسیتم ب کنار ولی واقعا گیرم،نمیدونم باید چیکار کنم

مامانمم میگه بیخیال باش،ولی اخه چجوری؟تاکی تحمل کنم هی همه چیزو بهم تحمیل کنه و هرکار دلش بخواد بکنه و هرچی دلش بخواد بگه بعدم بگه تو که سرخودی هرکار دوس داری میکنی و رک و راستم هستی و هرچی دلت میخواد میگی،درحالی ک من اصلا حرف نمیزنم،ی چیزی اذیتم کنه نمیگم اصلا بهش ک دوباره بحث جدید پیش بیاد،حوصله مقاوت دربرابر کاراشو ندارم ولی حال تحمل کردنم ندارم

من از همون اول مبنا رو اینجوری درست کردم ک کار ب کار همدیگه نداشته باشیم ینی ب عنوان مثال هرجا دوس داره بره هرچقد خواست بمونه و اینجور چیزا و اونم ب من کار نداشته باشه،یا مثلا گفتم اگه میگی بریم خونه فلانی میام ولی توهم وقتی من میگم بریم خونه فامیل من دبه نکن و دعوا راه ننداز

ولی فایده نداره اون میخواد منو از خانوادم وچیزایی ک دوس دارم ببره و من بشم مطیع خودش

میدونم اینکه میگم هرکسی سوی خود بنظر اشتباه میاد ولی جفتمونو راحت میکنه ولی اون اینو نمیخواد

خیلیا از جمله مادرشوهرم خانواده شوهرشو اصلا ادم حساب نمیکنه و حرف حرف مادرشوهرمه،ولی من مخالف صددرصدی این قضیه بودم واسه همین از همون اول گفتم متعادل رفت و امد و همه چیز،ولی اون میخواد من فقط سمت اونا باشم