مدرسه ها شروع شده بود اما من توان درس خوندن نداشتم هر روز و هر شب فقط تو فکر سپهر بودم هنوز امید داشتم به این که اونم منو میخاد
۲۸ مهر بود شب تولدش با هزار تا بد بختی نت جور کردم و رفتم اینستاش پروفایلشو که دیدم انگار که دنیا رو بهم دادن
یه عکس بود که فکر میکنم روش نوشته بود کاش تو هم مرا بخاهی و این چیزا درست یادم نیست ولی فکر کنم همین بود
با خودش صحبت نکردم اما به داداشش اس دادم و گفتم سپهر که تو قید و بند عشق و عاشقی نبود داستان چیه?
خب؟🤨🤨🤨
میشه تند بذاری ما داریم میخونیم هی نپرس میخونین یا نه
(ای کاش هیچ وقت جوابمو نمیداد ) گفت سپهر عاشق زهرا شده و زهرا هم سپهرو میخاد اما نمیتونه بهش بگه .
دنیا رو سرم آوار شد هیچ چی حالیم نبود دختره رو میشناختم یکی از دوستای مشترکمون بود دختر خوب و خانومی بود یک سال از سپهر کوچیک تر بود .
اما دل من چی میشد منی که ۵ ماه از زندگیمو فقط به عشق اون صبح کرده بودم .
اون روزا اصلا حال خوبی نداشتم . کم کم گذشت و بادلم کنار اومدم
با زهرا هم صحبت کردم و مطمعن شدم اونم سپهر میخاد
خوب بقیشم بگو
عجب .خوب؟
خوندیم بزار
گذشتم از همه چیزم از دلم و از عشقم و سپهر واسم شد برادر و زهرا هم شد خواهرم
و با وجود سن کمم بزرگ تری کردم واسشون و با هر بدبختی بود به هم رسوندمشون من تو اوج بچگی بزرگ شدم و بزرگ تری کردم واسه دوستم و کسی که با تمام وجود می پرستیدمش خیلی سخت بود خیلی .
(اما بماند که همین آقا سپهر سر یه دعوای ساده چقدر به خودمو خونوادم توهین کرد و فحش داد. نمک خورد نمکدون شکست)
عزیزم تو پشت سز هم بزار ما میخونیم ب ترتیب
فقط میتونم این ایموجی رو بزارم
😐
همین موقع ها بود که سر یه سوء تفاهم بابام فهمید که دوباره با سپهر در ارتباطم و باز روز از نو و روزی از نو .
اما این دفعه نشکستم چون مطمعن بودم که من کار اشتباهی نکردم و دیگه ما رو خط قرمز خانواده نزاشتم . دیگه خانوادمم زیاد محلم نمیزاشتن
(چقدر کسایی که همخونم بودن بهم انگ خراب بودن زدن و ریختم تو دلم و دم نزدم)
بازم گذشت و سپهر با زهرا خوش بود هر روز با هم بیرون بودن و کنار هم خوشحال بودن
زود باش ما منتظریم
