و اما سپیده جون خوب کاری میکنی درد دلهاتو اینجا مینویسی عزیزم ما همه اینجا سنگ صبورتیم عزیزم بیا بنویس بزار سبک شی وقتی ادم ناراحتیشو به کسی میگه کلی سبک میشه ما که کاری از دستمون بر نمیاد حداقل تو سبک میشه
منم 31 می دارم میرم مونترال همه هم همین چیزهائی که شما میگی بهم گفتن این باعث میشه که ادم چشمشو باز کنه و خودشو برای همه چی اماده کنه
اگر ادم با دید بد بیاد خیلی بهتره حداقل اگر خوب بود که هیچی واگر بد بود انتظارشو داشته باشه مثلا من تمام دورههائی که میشه توی مونترال گذروندو بورس و وام گرفتو میدونم من و همسرم و پسرم با هم از این دورهها 2100 میگیریم من دیگه اصلا به کارهای جنرال فکر هم نمیکنم
قوی باش عزیزم این روزها هم میگذره فقط خاطرش برات میمونه
فوقش اینه که میری یه کورس ور میداری و تا مستر یا مدرکی بگیری یه کم وامو بورس میگیری و بالاخره یه کار پیدامیکنی
مطمئنا برگشتی در کار نیست
اینجا ما صفر کیلومتریم توی ایران هم اولش که رفتیم سر کار نفر اخر بودیم و یواش یواش اومدیم سر صف اینجا هم همینه زمان همه چیزو حل میکنه 5سال دیگه حالتو میپرسم خانم رئیس
