سلام خاتون جان
ضمن تایید گفته های شهرزاد جون ، به نظر منم زود نا امید شدی ، اینجا باید روی پنج سال اول به عنوان سخت ترین مراحل فکر کنی ، خصوصا وقتی ببینی روز به روز سرمایه چندین سالت داره کمتر و کمتر میشه ، من چند تا از دوستام شرایط شما را دارند ولی میخواستم به شما هم بگم هر جور شده هر کاری به همسرتون بگید بره سر کار ، مزایائی که بعد از یک سال کار براتون وجود داره خودش غنیمته !
اول از همه اگر بیکار بشه بهش بیمه بیکاری میدن ، سر سال تکس ریترنتون توی ماه مارچ خودش برگشت پوله ، میتونید کمک هزینه اجاره منزل از دولت بگیرید و .. خیلی مزایای دیگه که با شاغل بودن به دست میارید ...
پس اینو قبول کنید که سالهای اول یا باید درس بخونید یا باید هر کاری که شده حتی صندوق داری را بپذیرید و وارد بازار کار بشید ...
نگران نباش دوست عزیز ، شما تنها نیستی ... خیلی ها همین شرایط را داشتند اما بدون به امید خدا وقتی همه چیز روی روال بیفته بعد از چند سال میرین به سمت بالا ... به آینده بچه ها فکر کنید و به آرامشی که دارید نگران پول نباشید ، اول همت و تلاش برای پیدا کردن کار را بیخیال نشید هر جا که شده اپلای کنید بقیش را هم بسپارید به خدا
راستی برای کاریابی سایت http://toronto.en.craigslist.ca را چک کنید .
دارو هم که باید بسازیم دیگه خیلی گرونه ... بازم اون همه قرص 28 دلار که خوبه من یک روز مجبور شدم پلن بی ، بخرم ، یک تک دونه قرصه ، 28 دلار دادم ! واقعا خنده داره ، اگر یک بسته ال دی 100 تومانی داشتم اورژانسی میخوردم مشکلم حل بود ;)
¥ Doing what you like is freedom , Loving what you do is happiness ¥