کانادا

سلام شهرزاد جون من و شوهرم به همراه پسر یکساله ام هم داریم واسه اقاما کبک اقدام می کنیم اگه اطلاعات خاصی از شهرش و کاریابی و کلا زندگی اونجا داری میشه به من اطلاع بدی من همش می ترسم اونجا نتونیم از عهده زندگی بر بیایم و در ضمن ابو هواش چطوره و اینکه می تونیم بعد از وارد شدن به کبک به یه ایالت دیگه واسه ندگی بریم ؟

پریا جون راستش در مورد اینکه بعدها بتونید شهرتون رو عوض کنید من اطلاعی ندارم ولی میتونم از یکی از دوستانم بپرسم. در مورد کار پیدا کردن هم باید بگم کلا کار پیدا کردن برای یک تازه وارد همیشه سخته و زمان میبره اگر با خودتون به اندازه کافی پول نیاورده باشید مجبورید تا مدتی کارهای غیر مرتبط انجام بدید . خواهر من مونتریال زندگی میکنه البته اون 14 سال پیش رفته ولی تا اونجاییکه من متوجه شدم اونجا کار بهتر پیدا میشه ولی زبان فرانسه براشون خیلی مهمه یعنی هر جا که بری بخصوص شغلهای تخصصی حتما باید زبان فرانسه بلد باشی . در کل من دو هفته ای که اونجا بودم خیلی سختم بود چون همه جا اول باهات فرانسه صحبت میکنن و وقتی دیدن متوجه نمیشی کانالو عوض میکنن. ولی هزینه زندگی به مراتب از تورنتو پایین تره مثلا آپارتمانی که ما اجاره کردیم 1450 معمولا توی مونتریال میشه با 1100 اجاره کرد.
در مورد آب و هوا هم باید بگم مونتریال هم شهر سردیه و نسبت به تورنتو هم کمی سردتره ولی به نظر من آب که از سر گذشت چه یک وجب چه صد وجب خیلی تفاوت محسوسی در زندگیت نداره این اختلاف دما !مگر اینکه بخوای بری شهری مثل ونکوور زندگی کنی که آب و هوای معتدلی داره.

هر سوال دیگه ای داشتی من در خدمتم. ضمنا رشته کاری همسرت و اینکه چند سال سابقه کاری داره هم مهمه.

برای کسانیکه میخوان یک دید کلی از هزینه های زندگی اینجا داشته باشن من یک اطلاعات کلی میدم.
این سایت سایت خیلی خوبی برای پیدا کردن خونه است و تقریبا همه خونه های اجاره ای و فروشی در این سایت هست. http://www.realtor.ca/
اینجا دو مدل آپارتمان برای اجاره وجود داره Rental و condo رنتال خونه هایی هستن که کلا برای اجازه هستن و کسی اونجا صاحب خونه نیست معمولا سطح پایینتر از کاندوها هستن و معمولا توی خونه ماشین لباسشویی نیست و در ساختمون قسمتی وجود داره که لباسشویی های عمومی اونجا هست و ساکنین از اون استفاده میکنن و باز هم اکثریتشون خیلی خونه های تر و تمیزی نیستن(ولی باز هم میشه توشون خوب پیدا کرد) و بالطبع قیمتهاشون هم از کاندو پایینتره و برای بار اولی که یک نیو کامر میخواد خونه اجاره کنه راحت تر بهش اجاره میدن.
یک توضیح باید بدم اونم اینه که ما چون میخواستیم حتما کاندو اجاره کنیم کمی به مشکل برخوردیم چون صاحبخونه ها حاضر نبودن به کسی که تازه وارده خونه شونو اجاره بدن و میترسیدن با اینکه ما ضامن داشتیم و پشت چک هامونو ضامن معتبر( از نظر credit بانکی) امضا میکرد.
یک آپارتمان تقریبا 70 متری یک خوابه به اضافه یک فضای کوچک (دن) با استخر داخل ساختمون در یک جای نسبتا خوب که نزدیک به مرکز خرید و ... باشه قیمتش ماهی 1450 دلاره البته گرمایش و آب گرم روی پول اجاره است و فقط باید پول برق داخل خونه رو داد.
اینجا عملا بدون ماشین زندگی غیرممکنه بخصوص اگر خونه ات در مرکز شهر نباشه و بچه هم داشته باشی در سرما اصلا نمیشه بدون ماشین رفت و آمد کرد یا لااقل خیلی سخته لذا باید ماشین بخری . ماشین هم یا باید دست دوم بخری که از 2000 دلاریش هست تا .... یا باید نو بخری و در واقع لیز کنی و ماهیانه پول لیزینگ اونو بدی در این مورد قیمتی نمیگم چون ماشنیها انواع و اقسام دارن. بیمه ماشین هم یک مقوله خیلی مهمه و مبلغ بیمه ماشین اینجا خیلی بالاست شما تصور کنید بالای 150 دلار...
پول تلفن و کابل تی وی و اینترنت هم هست که باید روی 70 دلار به بالا بهش فکر کنی.
میمونه خرج خورد و خوراک که معمولا قیمت مواد غذایی شبیه ایرانه و معمولا گوشت و مرغ کمی هم قیمتش پایینتره ولی بطور مثال نون اینجا خیلی گرونتر از ایرانه.
رستوران چیز گرونیه. ولی فست فود قیمتش مثل ایرانه.
بنزین قمیتش بسته به قیمت روزانه نفت بالا پایین میشه و در حال حاضر دور و بر لیتری 1.1 دلاره.
مهد کودک بچه زیر 4 سال و بالای یک سال حدودا ماهی 1000 دلاره ولی اگر درآمد خانواده ات کم باشه دولت بهت سوبسید میده معمولا نصف پولشو میده .

فعلا چیز دیگه ای به ذهنم نمیرسه ببخشید که طولانی شد.

شهرزاد جون ممنون از اطلاعات کامل و عالیییییییییییی !

راستی تا اونجا که من میدونم اگه اقدام فدرال باشه به محض ورود و یا هر وقت که تصمیم بگیری میتونی شهر رو عوض کنی ولی اگه برای استانی خاص اقدام بشه ( مثل کبک ) نه و مراحل پیچیده تر ی داره . یه سایتی که تو این تاپیک خیلی بهش اشاره شده و اطلاعات خوبی داره این هست http://www.applyabroad.org/forum/showthread.php?14250-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%A7 که توصیه میکنم یه سری بهش بزنین . این سایته یه وکیله که اطلاعات خوبی تو وبلاگش داره می ارزه خوندنش http://www.aparsai.ca

آنی جون شما آمریکا هستی؟ کدوم شهر؟
مرسی از لطفت پسر من 10 فروردین و به عبارتی 29 مارچ سه سالش میشه. و هنوز مهد نمیره چون من در خانه هستم ولی دیر یا زود باید بره.

با سلام به دوستان مقیم کانادا، میشه لطف کنید و تجربیاتتون رو در اختیار ما قرار بدید و ما رو در گرفتن تصمیم یاری بدید. ما چندین سال هست که در وین زندگی میکنیم به قصد ادامه تحصیل اومدیم اینجا، همزمان کار هم میکردیم، الان دو سالی هست که هر دومون دکترا گرفتیم و یک پسر ?? ماهه هم داریم . از اول هم هر چند وقت یک بار به سرمون میزد که برای مهاجرت کانادا اقدام کنیم و چند سال پیش سفارت بهمون گفت که از اینجا حدود یک سال برای ما که اینجا مقیم بودیم طول میکشه که البته ما هیچ اقدامی نکردیم به دلیل دودلی، آخه همونطور که خودتون میدونید مهاجرت خیلی سخته و میگفتیم حالا اینجا با چند نفر آشنا شدیم کار داریم شهرو بلد شدیم قانونهاشون رو داریم یاد میگیریم و خلاصه هنوز که هنوزه اینجا هستیم. اینجا خیلی چیزهای خوب داره و خیلی چیزهای بد مثل همه جای دنیا. اما حالا باز دوباره به سرمون زده اگه واقعا کانادا خیلی زندگی بهتر بتونیم داشته باشیم باز سختیهای مهاجرت رو تحمل کنیم راهی شیم . اما میخوام مقایسه کنم و برای این مقایسه به نظرات شما احتیاج دارم لطفآ رهنمایی کنید. من اینجا در حال حاضر کار نمیکنم به خاطر بچه . همسرم دانشگاه کار میکنه و تدریس میکنه و زندگی کاملا معمولی داریم . یک آپارتمان معمولی البته نو و تمیز برای وین تقریبا بزرگ ?? متری داریم ماشین نداریم خیلی لباس نمیخریم خیلی رستوران نمیریم و سالی یک بار سفر میریم و مواد غذایی خوب میخریم. همین یعنی زندگی معمولی ?? تا ?? درصد مالیات میدیم و خلاصه اینکه با کار یک نفر حتی ماشین هم نمیتونیم داشته باشیم، البته باید بگم هم من هم همسرم اهل خرید ماشین دست دو ... نیستیم یعنی نداریم اما دست دو هم دوست نداریم . خواستم بدونم اونجا زندگی چطوره به صورت واقعی . یک نفر که دکترا داره و در دانشگاه کار میکنه و تدریس چه زندگی اونجا میتونه داشته باشه فرض رو بر این بگذارد که چنین شغلی داره . چقدر درامد داره چقدر مالیات میده چه خونه ی میتونه داشته باشه چه سطح زیر بنا چه محلی ماشین مالیاتش بیمه اونجا چطوره بیمه ماشین بیمه درمانی ، مهدکودک چطوریه مدرسه چی چه مخارجی هر کدوم دارن مثلا اینجا مهد دولتی مجانی اما برای کسی که هر دو نفر کار میکنن. دیگه خرج خوراک یک خانواده سه نفری که همه مواد خوراکی بخرن تو ماه چقدر میشه تلفن اینترنت تلویزیون اینجا برای همش بایدکلی پول داد دیگه آب برق گاز، اسباب بازی، کلاس زبان کلاسهای موسیقی برای بچه کلاس ورزش خلاصه به صورت دتایل میخوام اگه لطف کنید. امنیت زندگی، حمل و نقل عمومی مثل اتوبوس و مترو چه قدر هزینه داره و چطوره قابل استفاده هست یا مال افراد فقیره اینجا از این لحاظ خیلی خوبه . دیگه با افراد خارجی چه برخوردی دارن چه در کار چه مردم عادی در کوچه خیابون. و هر چیزه دیگه به ذهنتون میرسه که برای مقایسه لازم باشه خیلی از همگی ممنونم، دلم میخواد تصمیم درستی بگیرم

می می نی عزیز از اونجاییکه من خیلی وقت از مهاجرتم نمیگذره احتمالا نمی تونم همه سوالهاتو به درستی پاسخ بدم. ولی خوب چند تاییشو تا حدیکه بدونم بهت میگم.
برادر من اینحا استاد دانشگاهه راستش من هیچوقت ازش نپرسیدم چقدر حقوق میگیره ولی فکر میکنم حداقل سالی 100هزار دلار رو بگیره که البته تا 100 هزار دلار مالیات 30 درصده و بالاتر از اون مالیاتش 40 درصده(مالیات مابالتفاوتش 40 درصده). اینجا داشتن خونه خیلی نکته حایز اهمیتی نیست چون میتونی وام بگیری حتی اگر فقط 5درصد پول خونه رو داشته باشی (بشرطیکه کار داشته باشی) اینه که اینجا نه تنها استاد دانشگاه بلکه از اقشار مختلف میتونن خونه داشته باشن چه آپارتمان و چه به قول اینجاییها house. اینجا همه جور House هست از زیربنای کم تا زیادو معمولا از 500هزار دلار به بالا میتونی خونه بخری. آپارتمان هم همه جوره هست بالای 200 هزار دلار معمولا.
اگر House بخری خوب هزینه های جانبی زیاد داری مثل مالیات زیادتر و پول آب و برق و گاز زیاد ولی به هر حال این چیزیه که به خودت بستگی داره. در مورد ماشین هم قبلا توضیح دادم که همه جور ماشینی میتونی بخری ولی ماشین نو رو معمولا اینجا همه لیز میکنن و بعد از 3 سال یا به کمپانی پیش میدن و یکی دیگه برمیدارن یا مبلغی میدن و میخرنش.
اینجا کشور مهاجرهاست همه جور ملیتی توش میبنی لذا من هیچوقت هیچ برخورد بدی با مهاجرها ازشون ندیدم بخصوص خود کاناداییها که اکثریت بسیار آدمهای خوبی هستن.
در مورد قیمت مهد هم قبلا توضیح دادم.
حمل و نقل عمومی هم معمولا راضی کننده است و مخصوص قشر پایین جامعه نیست اینجا همه کسانی که در مرکز شهر کار میکنن براشون بهتره که با مترو رفت و آمد کنن و اتوبوس هم خیلی استفاده میشه و من یکی دو باری که سوار اتوبوس شدم خیلی خوب بود قیمت بلیط یک سره اتوبوس هم چیزی در حدود 3.5 دلار بود اگر اشتباه نکنم ولی قیمت مترو رو نمیدونم .
خرج خورد و خوراک هم خیلی بالا نیست نسبت به بقیه هزینه ها. اگر پست قبلی منو بخونی بیشتر میتونی مقایسه کنی.اینجا معمولا اگر کسی بتونه ماهیانه 3500 دلار خالص دریافتی داشته باشه به نظر من میتونه زندگی متوسط خوبی داشته باشه البته این نظر منه به عنوان یک نیو کامر.

مرسی شهرزاد جان که وقت گذشتی و نظراتتو برام نوشتی. من توی یک سایتی حتا دیده بودم که اونجا حتا تا صد هزار تا بیست دو درصد مالیات میدن، اما من که اونجا زندگی نمیکنم برای همین نظرات شما برام خیلی مهم هاست. اینجا پولی که برای بیمه میدیم بستگی به درآمد شخص داره و برای همین به جز مالیات کلی هم برای بیمه کم میشه اونجا چطور؟ من میخوام بدونم از این صد هزار دلار در کل چقدر برای شخص باقی میمونه ؟ آیا تقسیم بر ماههای سال بشه اون سه هزارو پانصد دلار که شما گفتید باقی میمونه یا نه . اینجا که خیلی کمتر از این مقدار حقوق میدن و بعد از پرداخت اجاره خونه آب برق گاز تلفن خوراک اینترنت تلویزیون لباس برای بچه، پول ماهانه رفت آمد و چیزهای لازمه دیگه برای زندگی چیزی باقی نمیمونه . من پست های قبل شما رو خوندم اما من در ایران خرید نمیکردم برای همین اصلآ نمیدونم بگم خوب اونجا هم شبیه ایران یعنی چی ؟ میشه لطف کنید به دلار بگید خرج خوراک در خانه البته خوب یعنی تمامی مواد غذایی خریداری بشه نه به شکله صرفه جویی، چقدر در ماه میشه. اینجا یک چیزی ما یک چیزی بین ??? تا ??? یورو هر ماه میدیم، رستوران هم خیلی گرونه اینجا. اما در پست قبلی نوشته بودید برای ماه هزار دلار، این پله مهد دولتی یا خصوصی ؟ مدرسه چطور ؟ اینجا بیشتر مردم از امکانات دولتی استفاده میکنن منظورم مدرسه و مهد، اما در کشوری مثل ترکیه بر فرض مهد و مدرسه دولتی بیشتر افراد با درامد خیلی پایین استفاده میکنن و برای همین سطح آموزشی اونها با هم خیلی متفاوته اونجا چطور؟ این خیلی مورد مهمی هست. آیا انجا بیمه کاری هست مثل اگه مرز شدی یا کارتو از دست دادی یک مدت بهت دولت پول بده ؟ و چطوریه چقدر میدن؟ بیمه درمانی چطور ؟ دکترهای دولتی خوبن یا بدترین دکترهای کشورن که اگه کسی بتونه دکتر خصوصی بره پاشو هم پیش دکترهای با بیمه نمیگذاره؟ اینجا خیلی از دکترهای عالی با بیمه کار نمیکنن اما بیمارستانهای دولتی خوبن. پیشاپیش باز هم ممنون

می می نی عزیز من اطلاعیدر مورد بیمه بیکاری اینجا ندارم .
در مورد مالیات بر درآمد باید بگم که اون 30 درصد یا 40 درصد فقط مالیاته و اینجا بابت بیمه چیزی کسر نمیشه اینجا همه بیمه دولتی هستن که شامل دارو و دندانپزشکی نمیشه بیمارستان و دکتر دولتی و خصوصی نداریم و همه یکی هستن که البته این سیستم معایب خودش رو داره که بعدا سر فرصت توضیح میدم. اینجا بعضی از ارگانها یا شرکتها خودشون کارمندهاشونو علاوه بر اون بیمه دولت بیمه دیگری میکنن که شامل مثلا هزینه های دندانپزشکی میشه که سقف اون رو خود شرکت تعیین میکنه. لازم به ذکره که اینجا هزینه دندانپزکی بسیار بالاست و بدون بیمه واقعا پرداختش مشکله.
اگر فرض کنیم که کسی سالیانه 100 هزار دلار حقوقش باشه و 30 درصدش مالیات باشه معنیش اینه که 70 هزار دلار درآمد خالص داره که تقسیم بر 12 میشه و ماه به ماه بهش پرداخت میشه در مورد حقوق بازنشستگی هم اینجوریه که اینحا همه یک حساب بازنشستگی دارن که مالیات بهش تعلق نمیگیره(اینجا اگر پول تو بانک بذاری باید مالیات بدی)
و ماهیانه بسته به درآمدی که داری مقداری رو توش پس انداز میکنی که باز هم بعضی از شرکتها و ارگانها خودشون علاوه بر مبلیغی که خودت میذاری مبلغی هم اونها میذارن.
مدارس خصوصی هست و هزینه بالایی هم داره ولی اصولا فقط اقشار خاص مدارس خصوصی میرن و اکثرا مدارس دولتی میرن که باز هم خوب و بد داره و باید از قبل تحقیق کنی.
در مورد مهد هم اینطوریه که اینجا بچه ها از 4 سالگی میتونن برن مهد دولتی(مجانی) که البته سال اول 3 روز در هفته است. ولی برای سنین پایینتر مهدها خصوصی هستن و مبلغ هزار دلاری که گفتم مال مهدهای خصوصیه.
در مورد قیمت مواد غذایی هم من میتونم تجربه خودم رو در این 5 ماه بگم. ما یک خانواده 3 نفره هستیم و پسر من تقریبا 3 سالشه ما حدود ماهی 500 دلار خرج مواد غذایی خونمونه و در این مورد هم اصلا به خودمون سخت نمیگیریم و خوب میخریم.
ضمنا اعدادی که شما مینویسید همه بصورت علامت سوال ظاهر میشه.
دوست عزیزم من تا جاییکه میتونستم سعی کردم جواب سوالهاتو بدم بازم اگر سوالی داشتی در خدمتم.

باز هم ممنونم شهرزاد جان از لطفت و از وقتی که میگذاری، به نظرم بهتر اومد که چون میخوام مقایسه کنم من شرایط اینجا رو بنویسم اینجا اول از حقوق ماهانه بسته به حقوقت مقداری کسر میشه برای بیمه که این هم برای بیمه درمانی هست هم برای بازنشستگی هم بیمه کار بعد از باقیمانده بستگی به حقوقت باز مقداری برای مالیات کم میشه مثلا از ما چهل در صد، و بقیش به خودت میرسه. یعنی اینجا اگه کار نکنی بیمه درمانی هم نیستی و باید خودت بیمه خصوصی کنی البته بچهها با والدین بیمه میشن ، اینطور نیست که اگه کار نکنی بیمه باشی یعنی اونجا همه بیمه هستن آخه به چه بابت دولت این هزینه رو بده ، شما گفتید که همه بیمه هستن ؟ اینجا هم به جز بیمه که از طرف کارت میشی و اجباری هست میتونی خودت هم یک اضافه بیمه بکنی و باید خونب ماهی مقداری بپردازی به این درد میخوره که اگه مثل خواستی بری بیمارستان بخابی بهت اتاق تکی میدن یا دکترتو خودت میتونی تعیین کنی ، اما بیمارستان و دکتری که خصوصی باشه هم داریم زایمان طبیعی در بیمارستان خصوصی مثلا چهار تا پنج هزار تا میشه اما دولتی یعنی با بیمه منظورم هست رایگان هست . دکتر خصوصی هم بین شصت تا صد تا باید بدی با بیمه ازت یک درصد کمی میگیرن. دندون پزشکی هم پر کردن با ماده سیاه با بیمه هست اما بقیه چیزها نه ، منظورم از بیمه هامون بیمه هست که از طرف کار میشی نه بیمه اضافه. برای مهد هم ممنونم خیلی جدید بود این مطلب و متوجه شدم . اما مدرسه خصوصی میشه بگید اونجا چنده و مزیتش بر دولتی چیه ؟ دیگه برای خوردو خوراک هم مارکی اینجا هم ما خوب میخوریم به خصوص اینکه ما هم پسر کوچولو داریم حتا محصولات با کیفیته بهتر رو میخریم ما هم بین سیصدو پنجاه تا چهارصد تا میدیم . ماشین رو هم دیروز نگاه کردم در سایت کاناداییه تولید کنندگان ماشین از اینجا خیلی ارزونتره . خونه هم شما نوشتید که هزارو چهارصدو پنجاه، اما من نمیدونم که مثلا کجای شهر هست میشه بگید یک آپارتمان صدو ده تا صدو بیست متری در یک جای تقریبا خوب شهر چنده چه اجاره چه خرید . دیگه سوال جالب اینجاست که شما گفتید که باسه هزار و پانصد دلار اونجا زندگی متوسطه خوب میشه کرد درسته ؟ از طرفی هم گفتید که یک کسی که در دانشگاه تدریس میکنه) البته این هم سوالی دارم بعد میپرسم سالی صد هزار تا میگیره که در کل هفتاد هزار تا بارش میمونه و اگه تقسیم بر دوازده بکنیم حدودپنج هزارو هشتصد تا در ماه داره با این وصف میتونه زندگی خیلی خوبی داشته باشه بله؟ در حالی که یک نفر کار میکنه و خانواده سه نفری داره بله ؟ درست متوجه شدم؟ این اگه واقیت باشه یعنی اونجا نسبت به اینجا زندگی رویایی چون اینجا زندگی کاملا و کاملا متوسط بدون هیچ بریز و به پاش داره البته اگه داشتن اینترنت و تلفن و یک بار سفر در سال و خوردو خوراکه خوب و خونه تمیزو نو و چند باری هم در سال رفتن به رستوران بریز و بپاش حساب نشه!!!!!!!!! امادیگه اضافه تر از اینها اصلا امکانش نیست با کار یک نفر؟؟؟؟؟؟ اگه اونجا اونطور که من فهمیدم باشه ما هم اقدام کنیم ؟؟؟؟؟؟؟؟ اما سوال از اینکه چه کسی صد هزار تا میگیره همسر من دکترا داره و چندین واحد درسی رو تدریس میکنه ولی prof نیست یعنی الانposition postdoc داره . اونجا پروفسور صد هزار تا میگیره???? postdoc چی ؟ ؟؟؟؟؟؟ هر چند که اینجا prof هم خیلی بیشتر نمیگیره . پسرم بیشتر از این الان نمیگذاره من پشت نت باشم دوباره مزاحم میشم . من رو هم ببخشید بابت این همه سؤال . امیدوارم که به همراه همسر و پسر کوچولو تون زندگی موفقی اونجا بنا کنید و شاد سلامت باشید. انی جان بله من اینجا زندگی میکنم الان شش سالی میشه. در ضمن اگر غلط املایی داشتم ببخشید من فارسی ندارم از گوگل استفاده میکنم اما همه لغات رو متوجه نمیشه.

سلام به همه دوستان گلم

دوستان ما که هنوز منتظر مدیکال هستیم و به احتمال کم هم وکیلمون گفته مصاحبه.......یعنی بهمون گفت بیشتر منتظر مدیکال باشید و به کیسهایی مثل شما کمتر مصاحبه میدن ...آخه امتیازمون خوبه...........میخاستم بدونم سی این دو مرحله رو گذرونده و از تجربیاتش میتونه برامون بگه؟

سلام مجدد
چشمک جان ما مصاحبه نداشتیم لذا من اطلاعی از قضایای مصاحبه ندارم.
می می نی عزیز اینجا از اطرافیان من کسی بچه اش رو مدرسه خصوصی نمیذاره یعنی اصلا باب نیست ولی یکی از دوستان برادرم دخترشو فرستاده مدرسه خصوصی که سالی 50 هزار دلار هزینه اش میشه و من اصلا نمیدونم چه مزایایی داره ولی حتما خیلی خوبه دیگه!!
در مورد بیمه هم باید بگم بله همه اینجا بیمه هستن ولی به نظر من این سیستم معایب زیادی داره چون برای همه چیز باید پیش دکتر فامیلی بری که در واقع دکتر عمومیه و اگر اون تشخیص بده نامه میده و با اون نامه معرفیت میکنه به دکتر متخصص اصلا و ابدا به راحتی برات سونو و اسکن و ماموگرافی و ... تجویز نمیشه بیمارستانها کیفیتشون پایینه و .... و بیمه های تکمیلی شرکتها هم در این امر دخیل نیست و همه مردم از شرایط یکسان برخوردارن.
در مورد 3500 دلاری که گفتم باید بگم اگر ما الان اینقدر درپامد داشته باشیم بله میتونیم زندگی متوسط خوبی داشته باشیم با توجه به اجراه خونه و لیزینگ و بیمه ماشین و بقیه هزینه ها ولی بطور مثال اگر شما خونه ای خریده باشی که بابت وامش پول زیادی بدی و هزینه گاز و برق و ... رو هم اضافه کنی و چند تا بچه داشته باشی ممکنه این مبلغ برات کم باشه. یک چیزی اینجا خیلی جالبه همه کسانی که اینجا زندگی میکنن خودشونو همیشه بدهکار بانک نگه میدارن یعنی هر چی درآمدشون میره بالا به همون نسبت خونه شون رو بهتر میکنن یا میرن یک خونه دیگه میخرن و باز پرداخت وام و...
اما در مورد اجاره خونه ما : ما در محله نسبتا خوبی زندگی میکنیم که البته در مرکز شهر نیستیم ولی از نظر موقعیت استراتژیکی موقعیت خوبی داره اون سایتی که بهت معرفی کردم کاملا میتونه در این مورد بهت کمک کنه.
آپارتمانی با متراژ 120 متر خیلی آپارتمان بزرگی محسوب میشه و معمولا تو آپارتمانهای نوساز کمتر میتونی چنین چیزی پیدا کنی اینجا حتی آپارتمانهای 3 خوابه هم کوچکن و بعیده بیش از 100 متر باشن مگر اینکه آپارتمان قدیمی تر باشه. قیمت خرید آپارتمان فعلی ما 280 یا 290 هزار دلاره که گفتم تقریبا 70 متره.
اینجا وقتی آپارتمان قدیمی تر میشه درسته که قیمتش پایین میاد ولی شارژش خیلی زیاد میشه و در واقع پول هدر دادنه لذا من به شخصه حاضر نیستم آپارتمان قدیمی ساز بزرگ بخرم چون پول شارژ چیزیه که در واقع دور انداخته میشه.
و اما در مورد مدرک دکترایی که گفتی من اطلاع چندانی ندارم در چند روز آینده با برادرم صحبت میکنم و برات نتیجشو مینویسم.
فقط شما باید حتما مطمئن بشید که اینجا کار دارید که فکر میکنم شما نوشته بودید که مطمئنید.