من مجردم..ولی خدای نکرده اگه صیغه کنه برام همون حکم خیانته..بدون معطلی طلاقش میدم..جوری زندگی میکنم که لایقش باشم..بهشم نمیگم فهمیدم..میذارم تو خماری بمونه و هنگ کنه نفهمه چیشده..لیاقتش همون زنیه که باهاشه.یه بار فرصت زندگی دارم چرا باید با یه آدم خائن بمونم که چی بشه بشم زن فداکار ..مطمئنن اگه من خیانت کنم اون جدا میشه..پس منم ولش میکنم و طلاقش میدم و مهرمو کامل میگیرم..حتی یه وکیل میگیرم که اون جای من بره محضر تا ریخت ایکیبیریشو دیگه نبینم