چقدر غمگینم این روزها گاهی حس میکنم چقدر از کودکیم کمبود آغوش پدرم را دارم دستش رو بگیرم حس کنم مراقبم هست اما نشد دیگر الان که دیگر بزرگ شدم باز هم کمبود دستانه مردی را دارم نوازش ، محبت ...
هر چه بنویسم کم هست هنوزم کسی دستانم را نگرفته هنوز هم در کودکیم فرو رفتم هنوز هم محتاج محبتم و هنوزم تنهام
