آره، ممکنه محیطی که آدم توش بزرگ میشه هم روی نوع برخوردش با مشکلات و احساسات تأثیر بذاره. ولی در کنار اون، شخصیت، تجربههای زندگی و نوع نگاه هر کسی هم مهمه. برای همین آدمها حتی با شرایط مشابه هم ممکنه واکنشهای متفاوتی داشته باشن.
من برای دخترم که امسال کنکوریه خیلی آکادمیها رو بررسی کردم، آکادمی مهر رو هم دیدم، چیزی که برام جالب بود تعداد زیاد رتبههای برترشه. ظاهراً رکورددار بیشترین تعداد رتبههای برتر کشوره.
گفتم اینجا هم معرفی کنم شاید به درد مامانهایی بخوره که بچهشون کنکوریه 🌱
آره من خودم از اونایی ام که زمان زیادی میبره تا بخودم بیام و فراموش کنم
اینکه خودت رو میشناسی خیلی خوبه. بعضی آدمها احساسات رو عمیقتر تجربه میکنن و برای کنار اومدن با اتفاقات زمان بیشتری لازم دارن. مهم اینه که به خودت فرصت بدی و خودت رو بابت طول کشیدن این مسیر سرزنش نکنی.
فقط چیزای منفی رابطه رو یه مدت تو ذهنت مدام مرور کن حتی بنویس و بابت رفتن طرف شکرگزاری کن هم حال درو ...
اینکه آدم به جای ایدهآل کردن رابطه، واقعبینانه به بخشهای سختش هم نگاه کنه میتونه کمککننده باشه. نوشتن احساسات و تمرکز روی چیزهایی که از یک رابطه یاد گرفتیم هم باعث میشه پذیرش راحتتر بشه. فقط بهتره در کنار دیدن نکات منفی، تجربههای خوب و درسهایی که گرفتیم رو هم بپذیریم.
خودم تجربه ی دیگه ای غیراز شوهرم نداشتم اصلا از پسرا بیزار بودم
آدمها تجربهها و نگاههای متفاوتی نسبت به رابطه دارن. بعضیها به خاطر تجربهها یا دیدگاهشون، کمتر وابسته میشن یا راحتتر کنار میان. مهم اینه که هر کسی مسیر و شرایط خودش رو داره.