کلبه شعر ☘️✨

تـ❤️ـوعشق منی جان به فداے هرنگاهت

مـن مست وخراباتے آن چشـم سیـاهت

هــردم به نظــر روے تـ❤️ـو آیدتـوببینم

عمریست ڪه مـن منتـظرم چشم بـراهت

هــرچنــدڪـه تــ❤️ـو بادل مـاراه نیایی

با اینـهمه تفصیـل خـداپشت وپنـاهت

بردل ڪه بجـزمهرتـ❤️ـووعشق تـوام نیست

ویـرانــے دل را چـو نویسنـد گنـاهت

اے عشق تـ❤️ـوباشے همه ےجان وتـن مـن

برگوڪه شود تاڪه ببینـم رخ مـاهت

نقـش خـم ابروے تـ❤️و شدمصـرع شعـرم

نے دل ڪه تمامے شـده درعشق تبـاهت

صـدبـاربــه تـ❤️ــو گفتـه ام وبـاز بگویـم

تـ❤️ـوعشـق منـے جـان به فداےهـرنگاه...

خستهام اززندگی اماجوانی میکنم

دفترم رامیگشایمشعرخوانیمیکنم

دفترشعرم سفیداست ومیانبرگها

منهنوزمنام اوراگل فشانیمیکنم

عشقخودبااوروایتکردهامامادگر

دفترم را کنج گنجه بایگانی میکنم

منبرایدردورنجوغصههایعاشقی

اشکها میریزم وباغم تبانی میکنم

رفتهعمریوهنوزم من برایوصلاو

رو به درگاه و دعای آسمانی میکنم

دفترم رامیبرم باخودازایندنیاولی

قصه اینعاشقی راجاودانیمیکنم

دوست دارم که کمی سر به سرت بگذارم
گلِ مریم وسطِ بال و پرت بگذارم

هی بگویم که تو را دوست ندارم اما
یک سبد گل بخرم پشتِ درت بگذارم

توتک بیت دیوان منی....

مخاطب خاص منی....

گفتم کـه دلتنگم بیـا ای آنکه درمان منی

گفتی کنارم هستی وهمواره در جان منی

گفتم نمانـده در دلم شوری دگر از عاشقی

گفتی اگر لیلی شوم،مجنون و حیران منی

گفتم مرا بـا بوسه ای از عشق مهمانم نما

گفتی همیشه یک بغل از بوسه مهمان منی

گفتم کـه دیگر بعد تو نوری ندارد محفلم

گفتی که شمع روشن هر جمع پنهان منی

گفتم بمان با رفتنت مشکن تو پیوند مرا

گفتی درعشق وجنون هم عهد و پیمان منی

گفتم که عکست مانده در چشمان خیسم تا ابد

گفتی که هرشب تا سحر در اشک چشمان منی

گفتم برایت یک غـزل شاید غزل خوانم شوی

گفتی که خود درشاعری تک بیت دیوان منی

💕کاش....💕

کاش جای شانه بودم شانه میکردم تورا

میشدی مثل شراب ،پیمانه میکردم تورا

می شدم یک شاعر دیوانه بارقص وغزل

خط به خط میگفتم ودیوانه میکردم تورا

تو برایم لیلی ومن می شدم مجنون تو

وارده یک قصه ی مردانه میکردم تورا

یاکه با اسب سفیدی دورازشبهای تلخ

می رساندم وارده کاشانه میکردم تورا

یا زلیخا می شدی من یوسفانه عاشقت

تاکه من در قصه ام افسانه میکردم تورا

کاش می شدشرابم باشی وباچشم مست

ساغرهم می شدیم میخانه می کردم تورا

کاش میشدتا سحراین شعررا طولش دهم

تا که من هم عاشق و دیوانه میکردم تورا....

چه زیبامیشود گاهی،به شخصی مبتلا گشتن

برای "یک نفر " ماندن ، برای "یک نفر" مُردن

بشوراند ضمیر یاد ،" گُلی " در نقش یک بانی

دچارش باشی و حتما ، همیشه ، تا ابد بودن

حریقی مبتلا باشی ، به چشم آشنای دوست

مهم اصلا نباشد که ، غم بیگانه را خوردن

صدایت او ، ذهنت او ، تمامت سهم او باشد

مثالِ عشق یک سرباز به مرز و ،باور و ،میهن

و آنچه عشق انگارند به طبعِ تیشه ی فرهاد

شُکوهِ تلخِ شیرینش ،نه پتک و رعشه ی آهن

کفایت می کند بودن ، برای هم اگر چه دور

همه جان در حصار او،نهی بر مسلکش گردن

چه زیبامیشود گاهی،به شخصی مبتلا گشتن

برای "یک نفر" ماندن ، برای "یک نفر" مردن

شنبه ها

باز دلَم

حال و هَوایی دارَد

نغمۂ عِشق

در این حال

صفایی دارَد

چهره در

چهرۂ خورشید

غَزل میخوانم

شِعر با

نامِ تو زیباست،

بهایی دارَد

دوست دارم کـه دلت شاد شود در غزلم

خانه ی قلب تـــــــو آبــــاد شود در غزلم

عـــاشقی گل بِکُند در دل و جان من و تو

مـــرغ عشق از قفس آزاد شود در غزلم

سرد و بی روح اگــر شد نَفَس عاطفه ها

گرم چون نیمه ی مــــرداد شود در غزلم

"مهربانی" شده کــمرنگ، ولی می کوشم

شاید از عشق تــو ایجاد شود در غزلم

کاش شیرین بشود خاطرههایش شیرین

عاقبت قسمت فـــــرهـــ اد شود در غزلم

دوستت دارم و عــــاشق شدم و دم نزدم

باید ایــــن زمزمه فـــــریاد شود در غزلم

قاصدک گفت که دارد خبری خوش، شاید

زودتــــــر همسفر بـــــاد شود در غزلم

عاشقم، تـــــا بــه ابد چشم به در میمانم

شاید ایــــــن آیــه ی مرصاد شود در غزلم.

می شود روی دلت ، سنجاق بـاشم تا ابد؟

من برای عاشقی ، هم ساده ام هم نابلد

نیمی از این راه را ، آیا نشـانم می دهی؟

شاید این سختی برای هر دومان آسان شود

باورش با تو ولی دل ، تا نگاهت می کنم !

دست و پا گم کرده قدری نامنظم می زند

در سرت راهی اگر داری ، بگوشم مهـربان

قبل از اینکه دلبری دیگر کند ، راهِ تـو سد

در خیابـان ، جـای ابراز علاقه باب نیست

چشم این و آن به ولله ، می کند ما را رصد

با دو دستت پس نزن دل را نگاهت واضح است

عشق دارد در خودش ! بگذر تو از این جزر ومد

من نمیدانم صدایم ؟! ، حرف هایم ! ، لکنتم !

با تب و مِن مِن کنان آیا به گوشت می رسد

سر به زیـر و سـاکتی ، امـا بیابـان زاده ای

چشم هـایت ، بره آهــوی دلم را می درد

باز کن لب هـای ، لبریـز از تمنایت بگـو ؛

حرف دل گاهی سکوتش هم به آتش میکشد

گشت ارشــاد آمده ، لطفـا جــوابم را بـده

تـا نسـازند از نخــورده آش ، فیلم مستند

وقت چندانی نـداری ، گیر اگـر افتادی ام !

یک وثیقه ، قلب خود را می دهم جای سند

لعنتی ایـن پا و آن پا کـردنت ، شد دردسر !

امرِ معروف هر دوی مـا را به زندان می برد

صبر کن! انگار گفتی ، می شوم همپـای تو ؟

آری آری ، روی خط خنـده ات افتــاده رد

سخت میگیری ولی با یک اشـاره هم قبول

می شود روی دلت ، سنجاق باشم تا ابـد ؟

تورا چون غزل های بارانیم دوست دارم
تورا ای تب تند پنهانیم، دوست دارم
تو ای ناگهان تر!همان اتفاقی
که من با همین حال طوفانیم دوست دارم

گفتمش بی من مرومن بی توویران میشوم

گفت از ویرانی ات سـر در گـریبان میشوم

گفتمش بعــد از تو میسوزم من از داغ فراق

گفت از حــال تو من آتش به دامــان میشوم

گفتمش یوسـف منم افتـاده ام در قعر چاه

گفت اینجــا من زلیخــــا ، بدتر از آن میشوم

گفتمش تنهــــا منم تنها تر از من دیده ای ؟

گفت درتنهایی ات من مونس ِجان میشوم

گفتمش آرام جــان ، جان را فــدایت میکنم

گفت باعشق تو من شاد و خرامان میشوم

گفتمش من شهــــریار و تو ثـــریا در غزل

گفت من باعشق تومست وغزلخوان میشوم

عشق بازے مے ڪند هر واژہ ام با موے تو

هر غزل دستے ڪشد بر دیدہ و روے تو

تا قلم بر ڪاغذے بگذارم و وصفے ڪنم

مے نویسد شعر زیبا از رخ و ابروے تو

در غزل غیر از تو دیگر بر ڪلامم واژہ نیست

مے نویسم تا ابد ڪوهے غزل از روے تو

تا ڪہ نامت بر قلم آمد چو یاسے در فضا

پر شود شعر و غزل از واژۀ خوش بوے تو

وصف چشمانت مرا مجذوب جانت مے ڪند

مے ڪشاند روح و دل را بر حریم و ڪوے تو

نبض جان و بخت رؤیا هاے من گردیدہ ای

جان و قلبم مے رود در هر غزل پهلوے تو.

داغیِ دست کسی آمد و درگیرم کرد

آمد و از همۀ اهل جهان سیرم کرد

اولین بار خودش خواست که با او باشم

آنقدَر گفت چنینم و چنان... شیرم کرد

مثل یک قلعه که بی برج و نگهبان باشد

بردلم سخت شبیخون زَدو تسخیرم کرد

تا خبردار شد از قصّۀ وابستگی ام

بر دلم مهر جنونی زد و زنجیرم کرد

به سرش زد که دلم را بفروشد، برود

قصدش این بود که یک مرتبه تعمیرم کرد!

سنگی ازقلب خودش کندو به پایم گره زد

سنگدل رفت و ندانست زمینگیرم کرد

رفت و یک ثانیه هم پیش خودش فکر نکرد

که چه بااین دل"لامصّب"بی پیرم کرد

بیخِیالَم شُدهای ، مَن با خِیال طُ خُشَم
بیخِیالَت میشَوَم ، آخَر خودَم را میکُشَم

حــرف دل💕

مرحمی گر بردلم باشی طبیبت میشوم

چون بخواهی یانخواهی دلفریبت میشوم

درگلستان وجودت مینشینم روزوشب

همچو پروانه اسیر عطر سیبت میشوم

مهر تو افتاده بر دل عاشق رویت شدم

عاشقی دلخسته و بی شک حبیبت میشوم

من شبیه اسب وحشی تاختم برقلب تو

گرچه سرکش بودهام رام و نجیبت میشوم

گرچه استادی و درسی از محبت دادهای

در کلاس عاشقی گاهی رقیبت میشوم

#شهریار