شب که سازد غمِ آغوشِ تو بیتاب مرا
گر بُوَد فرش ز مخمل، نَبَرد خواب مرا.
گرچه دانم که به وصلت نرسم،بازنگردم
تا در این راه بمیرم که طلبکار تو باشم!
عجب خاک فرحناکیست کوی میفروشان را
که هرکس میرود غمگین ، هماندم شاد می آید....
تو این عهدی که با من بسته بودی
مگر بهر شکستن بسته بودی؟
یارب دل ما را
تو به رحمت جان ده...
درد همه را
به صابری درمان ده....
این بنده نداند
که چه می باید خواست...
داننده تویی
هر آنچه خواهی آن ده
چنان عمیق
آمیخته به جانم شدے
ڪه ندانمت
تو منے یا من توأم جانا
گفته بودم چو بیایی
غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل
برود چون تو بیایی
از نگاه ِ روی ِ تو دل سیر میگردد مگر ؟
آخر آدم با تو باشد ، پیر میگردد مگر ؟
لهجهات روی نمك را بخدا كم كرده ،
" سَنَه قوربان اُولارام " از لب تو شيرين است .
در« فال» خودم گشتم و دیدم که به جز غم ،
در قهوهی ته ماندهی فنجان ،خبری نیست
چشمهایت میکند آنقدر با من دلبری
ترسم آخر شرح چشمانت شود صد مثنوی
ناگهان آمد و زد، آمد و کُشت، آمد و برد
او فقط آمده بود از دل ما رد بشود..
مرا محکم بغل کن زنده خواهم شد به آسانی
که گرمای تنت در گردش خونم اثر دارد!
به من صبح بخیر نگو ، فقط لبخند بزن !
لبخندت ، تمامِ عمرم را بخير میکند ...
تاپیک های به روز شده
8 دقیقه پیش
8 دقیقه پیش
8 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز