کسی رو ندارم باهاش درد و دل کنم و مشورت کنم.من تو یه شرایط خاصی ازدواج کردم از همون لحظه اول شوهرم رو دوست نداشتم یکمم بدم میومد.به هر حال وارد زندگی شدم.از همون اول شوهرم خیلی دوسم داشت و این موضوع دوست نداشتن منو یکم کم رنگ میکرد.اما مشکل اینجا بود که شوهرم با خانوادش به مشکل خوردن و قهر کردن ،از لحاظ اقتصادی وضع شوهرم خیلی بد بود و تا حدی پدرم کمکمون می کرد.شوهرم بی حوصله بود از لحاظ جنسی خیلی سرد شده بود تقریبا ماهی یا دو ماهی یه بار،تفریح و خوش بودن هم نداشتیم چون احساس می کرد خیلی ضربه خورده ولی با همه اینها دوست داشتنش رو قشنگ حس میکردم نسبت به این حالت هاش خیلی اعتراض میکردم و یا حتی باهاش دعوا میکردم.قبول میکرد عذرخواهی میکرد اما نتیجه ای نداشت
ميخاي طلاق بگير😐😐پيش نهاد ما ب تووو
شما از همون اول اشتباه کردی با کسی ک دوس نداشتی ازد کردی
خب؟
منم به شدت گرم بودم اعصابم حسابی بهم میریخت.بی حوصله و کسل میشدم وضع اقتصادیمون هم خیلی بهم فشار میاورد،من خونه پدرم خیلی تامین بود احساس میکردم همه چیمو باختم.همین حین بود که مادرم فوت شد خیلی درگیر شدم دیگه به هیچ مشکلی فکر نمیکردم وضع شوهرمم همینجوری پیش میرفت منم فقط تصمیم گرفته بودم یه جورایی با این وضعیت کنار بیام
خانمابزارین حرف بزنه☺
من تموم سعی خودمو میکردم چون قبول داشتم اشتباه از طرف من و خانوادم بوده
اما سرد بودنش و وضع بد اقتصادیش که حتی خرج خونه نداشتیم که تقصیر من نبود
خیلی سخت بود من اهل هیچ پسر بازی تو مجردی نبودم و تقریبا معتقد بودم ولی حسرت زندگی بقیه رو می خوردم نمیدونستم چیکار کنم وقتی اینقدر سرده
شرایطت مو ب مو مشابه منه .حتی فوت مادرت .با این تفاوت که خانواده همسرم بدون اینکه باهاش قهر کنن تیغش میزنن
خیلی تو خواب ارضا میشدم فکرای فانتزی میکردم خودارضایی می کردم خیلی وحشتناکه ولی حتی یک نفر هم نبود که باهاش درمیون بدارم مشکلم رو
منم سعی کردم نه نیاز جنسی ازش داشته باشم نه مالی
توی این مدت خیلی شوهرم پسم میزد خیلی غرورم شکست منم خیلی باهاش دعوا میکردم عذرخواهی میکرد فقط همین
من از عقدم حدود ۹ سال میگذره تقریبا یک سال و نیم هست اوضاع خیلی بهتر شده ولی نمیدونم چرا من درست نمیشم
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
