طنز تلخ کیا یادشونه

خواهش میکنم سوء برداشت نکن ......... من خودم الان به سن ازدواج و بچه دار شدن نزدیک هستم و همین باعث شده قضیه تربیت بچه برام مهم شده ...... از یه طرفم نسبت به درست و غلط بودن رفتار والدینم و بقیه والدین دیگه تردید دارم ...... من تا 6 سالگی تک فرزند بودم ........ من حتی قبل پیش دبستانی هم خوندن و نوشتن بلد بودم و هم دو جزء قرآن حفظ بودم و هم کلی شعر ...... و همه این ها حاصل دغدغه مندی و زحمات مامانم بود ....... ولی خوب قشنگ یادمه مامانم یه سرمشق بهم میداد یا یک سوره قرآن رو مشخص میکرد و خودش میرفت آشپزخونه به کاراش برسه ....... بعد یه مدت صدام میکرد میگفت مشقت رو بیار ببینم یا بیا فلان سوره رو برام بخون ....... اگه مشقم خوب نبود و بلد نبودم از حفظ بخونم یا بهونه گیری میکردم و میگفتم مشق و قرآن نمیخوام ..... همونجا کفگیر و مگس کش بغل دست مامانم بود و یه کتک حسابی بهم میزد ...... جوری که بعضی اوقات بدنمو کبود و زخمی میکرد ...... تازه کلی هم فحش ام میداد که بدبخت میخوای در آینده چه غلطی بکنی ...... فلانی بچه مردم رو ببین ..... نمیگم تشویق نبود ولی زور تنبیه حسابی میچربید روی تشویق ...... تازه بابام هم عین مامانم و حتی سختگیر تر و بیشتر اهل مقایسه بود

خوب از یه طرف بعضیا میگن تنبیه و کتک زدن بده و باید با بچه حرف زد ........ از یه طرفم یه عده میگن که همه اون سختگیری ها بخاطر آینده خودم بوده ....... تازه میگن بچه کوچولو شیطون و بازیگوشه و زبون منطق نمی فهمه تا بشه باهاش صحبت کرد

مشکل بیشتر از طرز فکرشون بود تا وضعیت روانی ........ مثلا تو سریال جواهری در قصر اوایل سریال مادر یانگوم کتکش زد و بعدش اواخر سریال خود یانگوم هم دقیقا بهمون دلیل و به همون روش دختر خودش رو تنبیه کرد ...... یه عده میگن نباید چرخه رفتار غلط والدین رو ادامه داد ....... یه عده هم میگن (( نباید از تربیت بچه غافل شد ...... و تنبیه بدنی هم جزئی از تربیت هست و گاهی لازمه ...... میگن که اصلا تنبیه بدنی یک مسئله دارای سابقه طولانی در تاریخ بشریت هست ...... کاملا عادیه و پیش میاد )) ........ همین چیز ها منو سردرگم کرده

لطفا این چند مورد آخر رو هم بخون و بعد نظرتو بگو