شبا همش به این فکر میکنم چه گناه بزرگی کردم که همچین مادری دارم
من خیلی خیلی آزار میبینم از جانب مادرم
آزار فیزیکی نه
آزار روحی روانی
از صبح تا شب شکنجه ی روانی میشم
صداش چهرش اصلا تک تک کاراش بهم استرس میده
هیچوقت کافی نبودم همیشه و دائم داره غر میزنه و ازم ایراد میگیره بارها تا پای خودکشی رفتم ولی همش لحظه ی آخر میگم تو الان خودکشی کنی هیچکس دلیلشو نمی‌فهمه و باز مامانت داستان رو یه جوری عوض میکنه انکار خودت دیوونه بودی و هیچ مشکلی وجود نداشته مثل همیشه
منم همش میگم و گناهی کردم تو سن۲۰سالکی خدا مادرمو ازم گرفت 🥲💔عزیزم اگه میتونی کلاسی جایی برو خونه نمون
خدا رحمتش کنه
یه آدم خوبی مثل مادر شما زود میره یکی هم مثل مادر من....
من بیشتر تایم روز خونه نیستم همون چند ساعتی که تو خونه هستم کاری با روح و روانم میکنه که هر شب ارزو میکنم دیگه صبح نشه
کاری کرده هیچ دوست و رفیقی برام نمونده
بعضی وقتا واقعا فکر میکنم دارم با شیطان رجیم زندگی میکنم.
قربونت برم منم یدونه این مدلی دارم که بیچارم کرده داداشمه انقد غر میزنی انقد اذیتم میکنه ۳۳سالمع اون ۳۱ ینی خواستگار میاد نمیزارع انقد نزاشت تنها برم بیرون افسرده شدم رفیق بازه بااونا عالیه میاد خونه غر غر دیوونم کرده خونه هرکسی یدونه این مدلی هست نمیدونم چرا نباید آرامش داشته باشیم الان بابام مریضه دنبال دکتر اونم استریو دارم چون وابسته پدرمم بدون بابامم هیچکس رو ندارم اینم این وسط دلسوز که نیست فقط غر غر میکنه رو‌مغزمه غصه نخور عزیزم همدردیم متاسفانه صد جور مریضی گرفتم از استرس بخدا
