کاش برمیگشتم ۱۸ سالگی حتی ترم یک و دو دانشگاه و تغییر میدادم این انتخاب رو...
انقدر غصه دارم انقدر گریه دارم که نگو.
خیلییی دلم گرفته.
چرا؟
عالی شد این تاپیک آینده منه احتمالا
ولی راه برگشت ندارم
هیچ پلن دیگه ای برای زندگیم ندارم جز ادامه دادن
جالب اینکه چقدررر دعا کردم قبول بشم.
دوسه سالی که تو دبیرستان درس میخوندم آرزوی هرسال شمع فوت کردنم قبولی پزشکی بود.
انگار پزشکی چی داشت.
چی میفهمیدم اصلا من از پزشکی.
این بخشمم سخته میدونم تاثیر اونم هست امیدوارم دوهفته پیش رو سریعتر بگذره واقعا انقدری حالم بده که فقط میخوام های های گریه کنم
وقتی فقط می گفتی پزشکی باید فکر اینجاشم می کردی
عزیزم آروم باش جایگاه شما آرزوی خیلی هاست
میدونم خیلی اذیتی ولی به امیدخدا با موفقیت گذر میکنی ازاین مرحله
اگه علوم پایه هستی میتونی تغییر رشته بدی
تو انتخابهات رشتههای دیگه رو زده بودی؟
کارنامه سبزی که بعد نتایج میدن مشخص میکنه جیا رو قبول میشدی اگه رشته های دیگه رو زدی و قبول میشدی امکان تغییر داری
من دندون شهر خودم دارو همه چی رو قبول شده بودم تو کارنامه سبزم. ولی صد حیف که بازم ادامه دادم.
داخلی هستی یا جراحی
هی منم گاهی پشیمون میشم مخصوصا اینکه هرچی میزی جلو تر به فاجعه نزدیک تر میشی ولی خب بعضی وقتا هم نوبه سال چندی
به جاهای خویش فکر کن
خدا بهت موهبت داده که میشی ناجی و نجات دهنده
و کلی دعای خیر پشت سرته
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
